— 232 — 



toonden aan, dat betere wol en groote melkopbrengst 

 domineerden over de gelijksoortige kenmerken bij het eerste 

 ras. Het bestaande ras stellen we woor doov 2v tv mm ^ den 

 ram door WW MM, De eerste kruising levert op W^?^ ilfm^ 

 dieren, die uiterlijk op het echte ras gelijken, daar TT en 

 M de eenheden i(7 en m verduisteren. Nu kunnen we verder 

 drie verschillende methoden volgen bij de tweede teelt, 

 n.1. I WW MM X WioMm, d.i. het opnieuw invoeren van 

 het nieuwe bloed, II wwmm x WioMm^ d.i. kruisen met 

 het bestaande ras, en III WioMin x WwMm^ d.i. door- 

 teelt met de verkregen hybriden. 



Methode I geeft 25 % WWMM, 25 % WW Mm, 25 

 % WwMM en 25 % WwMm, allen op het oog gelijk 

 aan den fokram, slechts 25 % raszuiver, geen atavisten. 



II geeft 25 % WwMm, 25 % Wwmm, 25 % wwMm 

 en 25 wwmm. Deze methode was zonder berekening 

 reeds veroordeeld : door kruisen met het oude ras, moest 

 achteruitgang ontstaan ; slechts 25 % lijkt op het gewensch- 

 te type, terwijl geen raszuiveren kunnen ontstaan. 



Ten slotte methode III, die geeft: 6,25 %WWMM, 

 12,5 % WW Mm, 6,25 % WWmm, 12,5 % WwMM, 

 25 7o WwMm 12,5 % Wwmm 6,25 % wwMM, 

 12,5 % WW Mm en 6,25 % wwmm. Van deze dieren is 

 6,25 % raszuiver, gelijk aan den ram ; 50 % gelijken raszui- 

 ver: ze hebben de domineerende eenheden W en M beide; 

 derhalve is 56,25 % op-het-ooggewenscht. Verder vertoont 

 37,5 % slechts één der gewenschte kenmerken naast één 

 der slechte, terwijl het atavisme 6,25 % bedraagt. 



Hieruit volgt, dat methode I het zekerst naar het doel 

 voert, terwijl III met zorgvuldige selectie goede resultaten 

 zou kunnen opleveren. 



Stel nu, dat we bij het tweede geslacht geen nieuw 

 bloed invoerden (methode III), doch in het derde geslacht 

 wèl. Natuurlijk kiezen we voor de verdere teelt dan alleen 

 de 56,25 % op-het-oog-gewenschten uit. Onze fokmethode 

 kunnen we dan als volgt voorstellen : 



