EEN EX ANDER OVER VISCHTEELT 

 IN ZOET WATER. 



( Vervolg van bladz. 62). 



Aan de tamelijk lange reeks der voor de vischteelt 

 schadelijke diervormen van het zoete water moet ten slotte 

 een groep van wormen worden toegevoegd, die vooral in 

 de tropen daarin dikwijls in groot aantal optreden, name- 

 lijk de bloedzuigers. Deze in den letterlijken zin van het 

 woord bloeddorstige dieren doen naar alle waarschijnlijk- 

 heid aanzienlijk meer kwaad dan men, oppervlakkig be- 

 scHouwd, zou vermoeden, daar zij de visschen in zeer 

 verschillende stadiën van hun groei te lijf gaan en, zoo ze 

 daartoe de gelegenheid schoon zien, dikwijls van prooi 

 veranderen, m. a. w. veel meer visschen dooden of ernstig 

 beschadigen dan voor hun levensonderhoud noodig is. Het 

 is echter verkeerd te meenen, dat Bloedzuigers uitsluitend 

 zouden zuigen. Zeer zeker doen zij dit bij grootere dieren, 

 maar wanneer zij een prooi van geringen omvang hebben 

 bemachtigd, dan gaat die öf in haar geheel naar binnen, 

 öf zij wordt eenvoudig aan- en langzamerhand opgevreten- 

 Dit laatste nu is voornamelijk het geval bij jonge visschen, 

 die nog geen grootere lengte dan 4— 5 cm. hebben bereikt. 

 Zoodra zij zich aan zulk een vischje hebben vastgeklampt, 

 vreten zij het eerst de oogen uit, terwijl zij daarna voor 

 al hun aandacht schenken aan de spieren van het achter- 

 ste gedeelte van den romp en deze tot op de graten af- 

 knagen. Gewoonlijk laten zij daarna het reeds doode dier los 

 en zoeken een ander op; vischjes, op deze wijze verminkt, 

 ziet men dikwijls aan de oppervlakte van het water drijven, 



Behalve de thans besproken, beslist schadelijke diervormen 



