REPORT ON THE BOTAXIC STATION ETC. DOMINICA 

 1909 — 1910. 



Het begin van dit verslag bevat reeds dadelijk een mededeeling, 

 die ons mag interesseeren : ^The actual expenditure for the year 

 was £ 810. The receipts from sales of plants, cured cacao, fruits 

 and seeds amounted to £ 321 7 s. 6d." 



Het bescheiden Botanie Station van Dominica, dat jaarlijks onge- 

 veer { 9720 kost, had in 1909/1910 een opbrengst van f 3856,50 

 voor verkochte zaden, planten enz. En dit jaar was geen uitzon- 

 dering. Jaarlijks wordt een dergelijk bedrag verkregen. 



De Engelschen hebben in West-In dië op al hun eilanden kleine 

 of grootere Botanie Stations opgericht, die ieder voorzien zijn van 

 een botanie garden, die gewoonlijk van bescheiden afmetingen is, 

 maar altijd met een bijzonderen smaak is aangelegd en uitstekend 

 onderhouden wordt. Het aangeboren talent, dat de Engelschen voor 

 „gardening" hebben, en hun liefde voor bloemen en planten komt 

 hier weer op bijzonder sympathieke wijze voor den dag. 



Maar daarnaast is niet vergeten, dat zulk een staatsinstelling 

 een practische beteekenis kan en zelfs moet hebben, en dat zij 

 moet werkzaam zijn in het algemeen belang, vooral in het belang 

 van den landbouw. 



In het bijzonder wordt werk gemaakt van de uitdeeling van 

 nuttige gewassen, hetzij van nieuw ingevoerde, hetzij van reeds 

 gecultiveerde, waarbij dan echter gezorgd wordt, alleen zaad of 

 jonge planten te verstrekken, afkomstig van uitgelezen moeder- 

 boomen. De botanie gardens zijn er dan ook steeds op uit om 

 nieuwe gewassen of nieuwe variëteiten, die waarde kunnen hebben 

 voor hun eiland, in te voeren. „Plant introduction and distribution" 

 staat dus als nummer één op het programma. 



Bij die „distribution" wordt echter de „business" niet uit het 

 oog verloren. De planten worden niet kosteloos verstrekt, maar 

 verkocht tegen redelijke prijzen. Dat de tuin aldus niet onbelang- 

 rijke inkomsten verkrijgt, blijkt wel uit de bovengenoemde cijfers. 



Maar dit is niet het eenige voordeel. De vroegere Commissioner 

 of Agriculture for the West-Indies, Sm Daniël Morris, zeide mij 

 eens: Wij deelen tegenwoordig nooit meer zaden of planten kos- 

 teloos uit, zelfs niet aan de kleine landbouwers. Wij vragen altijd 

 een bedrag, al is 't soms een zeer gering. Want wij hebben ge- 

 leerd, dat wanneer dit niet gebeurt, maar al te vaak in het wilde 

 weg wordt aangevraagd en van het uitgedeelde dikwijls niets te- 



