WEDERWOORD AAN Dr. A. W. K. de JONG. 



DOOR 



W. VAN Deventer. 



Ofschoon mijn praeadvies voor het 9de suikercongres er 

 in de critiek door Dr. de Jong ^) nog al genadig af komt, 

 moet ik toch een enkel woord aan die beoordeeling wijden. 



(Pag. 169 al. 1). Chilisalpeter, aan het proefstation Oost 

 Java in een droge, steenen goedang met cementen vloer, 

 verpakt in zakken, opgehangen, begon spoedig uit te drui- 

 pen, d. i. te vervloeien. 

 De volgende gewichten werden geconstateerd: 

 Uit Europa verzonden, verpakt in dubbelen zak, 96 KG. 

 Bij aankomst te Pasoeroean 90 „ 



Drie maanden later 83 „ 



De gewichtsvermindering bedroeg in ruim 4 maanden 

 dus ruim 13% en werd veroorzaakt door uitsijpelende 

 sterke salpeteroplossing. (Milo; jaarverslag Proefst. Oost 

 Java 1909, p. 65). 



Nader vernam ik, dat voortgezette proeven een zelfde 

 resultaat hadden : 



Den lOden Maart 1910 werd een zak salpeter, bruto 

 wegende 20,55 KG., in dezelfde droge goedang opgehangen 

 en daaronder geplaatst een schaal, om de uitdruipende 

 vloeistof op te vangen. Na 2 weken was het gewicht 600 

 gram afgenomen, door uitgesijpelde oplossing. Na 6 weken 

 totaal 1,1 KG. Waar vervloeiing van het zout dus plaats 

 had, kan die gewichtsvermindering niet aan verdamping 



1) Zie dezen Jaargang blz. 163. 



Teysmannia 



19 



