HET AANLEGGEN VAN SIERTUINEN 



DOOK 



A. DE Koning. 

 Illa. Benige zaadbloemen. (Vervolg). 



HeliantJms — Compositae. De Helianthus wordt hier voor- 

 al in een drietal soorten gekweekt, en wel de H. annuus^ 

 de gewone groote zonnebloem; de H. cucumerifolius, de ge- 

 wone zonnebloem voor bedbeplanting, en de H. argyro- 

 phyllus. De H. cucumerif oliits is de eenige, die geschikt 

 is voor de perken. Men heeft tegenwoordig verscheiden- 

 heden, die zeer rijk bloeien en weinig hooger dan een 

 voet worden: H. c, Perkeo. 



De kJeurverscheidenheid is tamelijk groot: van stroo- 

 geel tot donker goudgeel, met donkere of lichte harten. 

 Ook een dubbele verscheidenheid wordt aangeboden, maar 

 is niet aan te raden, daar ze niet goed dubbel terugkomt 

 uit zaad: men krijgt een bed met eenige planten met 

 goed dubbele bloemen, tusschen een groot aantal met en- 

 kele of haligevulde bloemen. 



Een bed met zonnebloemen in vollen bloei is een schit- 

 terend gezicht; jammer alleen, dat de bloei zoo kort duurt. 

 Na veertien dagen is het mooiste van den bloeitijd over, 

 als het veel regent, nog spoediger. Om een bed lang mooi 

 te houden moet men eiken dag de uitgebloeide bloemen 

 wegknippen ; de planten geven dan natuurlijk geen zaad, 

 maar wel geven ze meer en langer bloemen. Op een bed 

 met 70 a 80 planten bedroeg het aantal weggesneden, dus 

 uitgebloeide, bloemen in het volst van den bloeitijd meer 

 dan 300 per dag, het is dus wel te begrijpen, dat, zoo 

 deze er eenige dagen aan blijven zitten, het bed zeer gauw 

 als sieraad uitgediend heeft. 



