— 288 — 



tuinbloemen. Men kan direct buiten uitzaaien, drie zaden 

 in een kuiltje, en de kuiltjes op afstanden van 30 — 35 

 cM. Omdat meestal alle zaden zullen opkomen, moet 

 men na eenigen tijd de planten op één zetten. De meest 

 aanbevelenswaardige variëteit is de lage dubbele Camellia- 

 balsamien, die niet meer dan een halven voet hoog wordt. 

 Verder heeft men nog voor grootere bedden de gewone dub- 

 bele Camellia-balsaminen, de Rozenbalsaminen en de Vic- 

 toria balsaminen, die 1| voet hoog worden. 



De Balsaminen geven zeer gemakkelijk en veel zaad; 

 het is echter aan te raden, telkens nieuw zaad van een 

 vertrouwden zaadhandelaar te laten komen, daar van eigen- 

 gewonnen zaad de planten veelal voor een groot deel geen 

 gevulde bloemen meer leveren. 



De I. sultanii^ I. Holstii en I. Rodigasn worden ook door 

 stek vermenigvuldigd en voldoen zeer goed als aanvulling 

 in bosch- en groepranden. 



Ipomoea—Convolvulaceae. De Ipomoea's zijn windende, 

 deels eenjarige, deels overblijvende planten. Ook onder de 

 eenjarige zijn zeer goede sierplanten. Ze hebben een win- 

 denden stengel en groeien tot drie Meter hoogte. De groote 

 zaden worden direct buiten uitgelegd. Men zorgt tijdig 

 voor den een of anderen steun voor de windende stengels. 

 Goede soorten zijn : 



I. grandiflora (mexicana) met witte bloemen ; 



I. imperialis (Keizerswinde) in verschillende kleuren; 



J. purpurea^ ook in verschillende kleuren. 



Tot de Ipomoea 's rekent men ook de Mina lobata [L 

 sanguinea) met kleine schitterend roode bloemen in gegaf- 

 felde trossen. 



Pachyrhisus—Leguminosae. De Pachyrhizus angulatus is 

 een zeer mooie sierboon met prachtig donkerpaarse bloem- 

 trossen. Men legt de zaden terstond buiten uit en zorgt 

 voor eenigen steun voor den windenden stengel. 



Petunia—Solanaceae. De Petunia*s worden tegenwoordig 

 in een zeer groot aantal hybriden gekweekt. Ze vragen 



