— 290 — 



wanneer ze groot genoeg zijn, met kluit op de bedden 

 geplaatst te worden. 



Ook van de Petunia's^ die goed tegen een vrij vochtig 

 klimaat kunnen, legge men geen te breede bedden aan, 

 daar deze gemeenlijk een eenigszins slordig en ongelijk 

 voorkomen krijgen. De Petiinia's vragen een goed gemesten, 

 niet spoedig uitdrogenden grond. Afstand op de bedden 

 30-35 cM. 



Phaseolus—Legumincseae. Ook onder de Phoseoïussoov- 

 ten zijn er een paar, die zich zeer goed laten gebruiken 

 voor tuiuversiering. Een van de mooiste is de Ph. mul- 

 iiflonis Papüio met zalmkleurige vlag en witte zwaarden. 

 De plant vraagt een niet te nat klimaat en kan dan zeer 

 rijk bloeien. De windende stengel vraagt een steunsel. 

 Ze is zoo fraai, dat het alle aanbeveling verdient, ze eens 

 te probeeren. 



Phlox—PoUmojiiaceae. De PJilox Dnimmondii is een 

 zeer gewilde eenjarige perkbloem, die vooral voor kleine 

 bedden aanbeveling verdient. Ze kan slecht tegen regen 

 en wordt daarom het best uitgezaaid tegen het eind van 

 den Westmoeson. Men zaait binnen uit en zet de kiem- 

 plantjes eenigen tijd in stekpot, om ze bij voldoende 

 grootte met potkluit op de bedden te zetten. Afstand 

 een halve voet. Hoe hocger men komt, hoe beter de 

 planten het doen. In het Buitenzorgsche voldoen het best 

 de grootbl oemige hybriden (Phlox Dnimmondii grandiflora). 

 De in catalogi aangeboden halfgevulde hybriden zijn niet 

 aan te bevelen. . 



Plaiycodon—Campanulaceae. De Piatycodons zijn over- 

 blijvend door een wortelstok. Na den eersten bloei sterft 

 het bovenaardsche gedeelte af. Men doet het best, ze dan 

 maar te verwijderen, daar ze geruimen tijd een onoog- 

 lijk uiterlijk geven aan het bed. Bovendien geven ze in 

 overvloed zaad. Het uitzaaien geschiedt in zaadteilen. Na 

 opkomst worden de kiemplantjes verspeend. Ze groeien 

 slechts langzaam en kunnen dus geruimen tijd staan eer 



