— 297 — 



1. de diepte der wonden; 



2. de „prikker" ; 



3. de plaatsing en de onderlinge afstand der insnij- 

 dingen ; 



4. de lengte der sneden en de frequentie der behan- 

 deling; 



5. de helling, te geven aan de insnijdingen. 



B. Rationeele theorie over het tappen. 



C. Wijze van uitvoering van het tappen. 

 Beschrijving: — Eerst zij herinnerd, waaruit het tappen 



bestaat. 



Met behulp van een der talrijke voor dit doel bestaande 

 werktuigen neemt men achtereenvolgens tot een zekere 

 diepte schors en bast weg. De helling, die gewoonlijk aan 

 deze insnijdingen gegeven wordt, wisselt af van 30 tot 

 45 graden ; hunne plaatsing, hun onderlinge afstand en 

 hun lengte zijn verschillend, evenals het aantal malen, 

 dat de bewerking in zeker tijdsverloop wordt toegepast^ 

 Deze onderwerpen zullen in een volgend nummer van het „J. 

 d' Agr. T." behandeld worden. 



Het melksap, dat uit de wonden stroomt, vloeit af in 

 een loodrechte verzamelgoot en woidt aan den voet van 

 den boom in bakjes opgevangen, of men plaatst onder elke 

 insnijding een bakje. De bakjes bevatten meestal een zekere 

 hoeveelheid water om het mel-ksap onmiddellijk na het 

 uitvloeien te verdunnen en aldus te vermijden, dat het 

 in de bakjes vóór den oogst stolt. 



Laten wij thans uitvoeriger de in hoofdtrekken aange- 

 geven tapmethode bespreken. 



De diepte der v er iv onding en. Men mag de boomen niet 

 te diep snijden. Wij weten, dat het melksap circuleert in 

 bijzondere vaten, die geheel in den eigenlijken bast gele- 

 gen zijn, dus onder de schors, zoodat feitelijk slechts een 

 .klein gedeelte van de insnijding productief is. 



Aanbevolen wordt — ter voorkoming van de vorming 

 van uitwassen, die bij latere aansnijding van de vernieuw- 



