EEN ZONDERLINGE DJEROEK. 



De meeste djeroeks kennen wij als meer of minder ge- 

 waardeerde tafelvruchten. Wel is waar zijn biervan en- 

 kele uitgezonderd, als de succade-djeroek — dj. papaja 

 — , de dj. nipis en de dj. p o e r o e t, vruchten, die, 

 ieder op haar manier, als genotmiddel dienen, tot de be- 

 reidiog van spijzen. Een van de hier te lande voorkomende 

 djeroeks echter neemt een bijzondere plaats in en speelt 

 voornamelijk een rol als geneesmiddel. Het is de vrucht, 

 die, om haar eigenaardigen vorm, den zeer toepasselijken 

 naam djeroek tangan voert. 



De olierijke buitenlaag van de lichtgroene schil draagt 

 overlangsche groeven (fig. 1); zij is aan het — van den 

 steel afgekeerde — breede boveneinde der vrucht in vinger- 

 vormig gekromde, puntig toeloopende uitsteeksels gesplitst. 

 Tegen dit boveneinde aanziende, merkt men in het mid- 

 den tusschen deze uitsteeksels nog enkele kleinere, op ge- 

 lijke wijze gebogen en toegespitste uitwassen op (fig. 2 ) 



Op doorsnede (fig. 3). blijkt, dat het inwendige nagenoeg 

 niets anders is dan vruchtwand: een wit, tamelijk vast 

 weefsel, ongeveer als de binnenschil van de succade- 

 djeroek. 



Terwijl dus de vruchtwand zich zeer sterk ontwikkeld 

 heeft, vindt men geen zaden, en van het vruchtvleesch 

 alleen heel in het boveneind een zwakke aanduiding. 



De vruchten bereiken een lengte van 1 dM. en meer. 



De boom, die deze vruchten voortbrengt, is op het eerste 

 gezicht als een djeroek-boom te herkennen. De vreemd- 

 soortige vrucht is niet als een nu en dan bij sommige boomen 



