— 322 — 



ton sandelhout, dat jaarlijks uitgevoerd wordt. De waarde van 

 dit welriekende hout en van de er uit gewonnen olie is niet gering, 

 Mysore trekt jaarlijks f G00,000 uit deze bron. Het is een gemak- 

 kelijk te verzamelen boschproduct. Het zorgen dat geen te jonge 

 boomen geveld worden is niet noodig, men verzamelt of kapt 

 uitsluitend exemplaren, die door ouderdom zijn dood gegaan. 



De Sandelhoutbosschen behooren tot een monopolie van het 

 Gouvernement, en dank zij de strenge wetten en bepalingen, be- 

 hooren diefstallen daar tot de grootste uitzonderingen. In vroegere 

 tijden werd ieder, die een Sandelhoutboom beschadigde, daarvoor 

 aan den lijve gestraft; het gold vaak: zooveel takken, zooveel 

 ledematen, en op eene herhaling van het misdrijf stond de doodstraf. 

 Ook thans nog worden hooge boeten en gevangenisstraffen toegepast 

 op diefstal van dit hout. De vrees houdt in Indië lang stand, de angst 

 voor de vroegere wreede straffen zit er nog in ; dat zal wel de reden 

 zijo, dat men hoogst zelden van diefstallen van dit waardevolle hout 

 hoort. De doode boomen, ook al zijn ze omgevallen, hebben weinig 

 van insekten te lijden, zelfs de witte mieren doen er geen kwaad 

 aan; zij vreten alleen de schors en het jonge hout op, terwijl het 

 kernhout, waarom het te doen is, onaangetast blijft. Het eenige, 

 wat men er aan doet, is de gevallen doode boomen naar de depóts 

 brengen, waar de verkoopiogen plaats hebben, daar worden zij 

 op de gewenschte lengte gezaagd, glad gemaakt en do verschillen- 

 de kwaliteiten in kleine perceelen verdeeld. Na voldoende publi- 

 catie komen de koopers uit alle deelen van Indië, voornamelijk 

 uit Bombay en Noord-Indië, waarop de veiling, gewoonlijk met 

 veel animo, plaats heeft. 



Het is niet te verwonderen, dat men in Mysore al sinds jaren 

 getracht heeft, de aanplantingen uit te breiden ; aanzienlijke bedra- 

 gen werden daaraan besteed, meestal erhter met weinig succes. 

 Men is er na vele mislukkingen achter gekomen, dat de sandel- 

 boom in zijne onmiddellijke nabijheid andere boomen moet hebben, 

 die hem in den strijd, om het bestaan bijstaan; is zulks niet het 

 geval, dan kan men er op rekenen, dat de aanplant mislukt. 

 Ofschoon het bovenste deel van den boom vrij en in de zon moet 

 staan, behoort, evenals zulks bij meer andere gewassen het geval 

 is, zijn voet door lager blijvende heesters beschermd te worden; 

 die onderste deelen hebben blijkbaar schaduw noodig. 



Er schijnt bij de cultuur niet voldoende rekening gehouden te 



