— 340 — 



Hieruit is te zien, dat het beendermeel, waarvan de werking bij 

 de eerste proef niet te merken was, nu een nawerking vertoond 

 heeft; dat het superphosphaat, hetwelk bij de eerste proef de sterkste 

 werking vertoonde, ook nu de sterkste nawerking vertoond heeft; 

 en dat het phosphorzuur van de Perlis-guano en van het thomas- 

 phosphaat weinig gewerkt hebben. 



Dat het beendermeel nu nawerking vertoont, is niet bevreemdend, 

 wel echter, dat de 2 het laatst genoemde phosphaten zulk een 

 geringe nawerking hebben laten zien. 



De oorzaak daarvan zou kunnen lii^gen in de verandering, die 

 gebracht werd in de stikstofraest. Bij de eerste proef werd toch 

 ammoniumsulfaat gegeven, waarvan bij het opnemen van de stik- 

 stof, zwavelzuur achterblijft, dat, zooals men in Europa meermalen 

 heeft kunnen vaststellen, in staat is, moeilijk opneembare phosphaten 

 opneembaar te maken. Bij de tweede proef werd kalksalpeter gebruikt, 

 een verbinding waarvan kalk, een base, achterblijft, als de stikstof 

 door de plant wordt opgenomen. Kalk kan die gunstige werking 

 op de phosphaten niet uitoefecen; eerder zal zij de opneembaar- 

 heid er van verminderen. 



Een bemestingsproef met deze zelfde phosphaten op een ander 

 terrein had het volgende resultaat. 



Dezelfde maïssoort werd gebruikt. 

 De verschillende veldjes kregen de vol- 

 gende bemestingen. 



Alle kregen per plant 3 gr. Magnesium- 

 sulfaat en 4 gr. Kaliumsulfaat, en verder 

 No. 1, 8, 13, 20, 25: 18,5 gr. super- 

 phosphaat. 



2 9 14 16 21: 45.2 gr. Perlis- 

 guano. 



3. 10 15 17 22: 36.9 gr. tho- 



masph. 



4. 6 11 18 23: 30 gr. been- 

 dermeel. 



5. 7 12 19 24: onbemest. 



25 



15 





24 



14 





23 



13 





22 



12 





21 



11 





20 



10 



5 



19 



9 



4 



18 



8 



3 



17 



7 



2 



16 



6 



1 



Op 2 November werden de zaden uitgelegd *en 12 Nov. de plan- 

 tjes op 1 gezet en bemest met 10 cM^. Kalksalpeteroplossing (zie 



