- 350 — 



wenschelijk, ook het een ander over de potproeven mede- 

 tedeelen. Voornamelijk is dit noodzakelijk, omdat ik 

 historisch de wording van de praktische bemestingsproef 

 wensch uiteen te zetten, en dit niet goed mogelijk is zon- 

 der ook het aandeel van de potproef in de vorming van 

 de bemestingsleer te vermelden. 



Dat hierbij de geschiedkundige ontwikkeling als leid- 

 draad gebruikt wordt, heeft het groote voordeel, dat op 

 deze wijze vde fouten en vergissingen, die men in den 

 loop der tijden gemaakt heeft, nog eens onder het oog 

 van de tegenwoordige proefnemers worden gebracht, en 

 aldus een poging gedaan wordt om tegen te gaan hetgeen 

 maar al te dikwijls voorkomt, dat men zich nl. stoot aan 

 een reeds sedeit lang bekenden steen. 



Men moet echter niet verwachten, dat ik van plan ben, 

 alle gemaakte fouten nog eens te memoreeren; de reeks 

 zou veel te lang, en door het groote aantal herhalingen 

 te langdradig worden. Ik wensch me meer bezig te 

 houden met die vergissingen, die men zoo gemakkelijk 

 kan maken en ook nog zoo dikwijls maakt. Volledig zal 

 dus de historische schets allicht niet zijn. 



Ofschoon men reeds gedurende zeer vele jaren bemes- 

 tingsproeven genomen hoeft, was er toch een 40 jaar ge- 

 leden van een bepaalde methode geen spiake. Het ne- 

 men van bemestingsproeven was toen een zeer een voudige 

 zaak, bijna even eenvoudig als sommigen het zich tegen- 

 woordig nog voorstellen. Men nam voor elke meststof 

 één veld en het verschil in opbrengst van de velden werd 

 dan aan de verschillende werking van de meststoffen toe- 

 geschreven. 



In 1873 stelde Adolf Maijer voor, veldproeven te nemen 

 om de rentabiliteit van bepaaldw meststoffen voor bepaalde 

 culturen en landstreken vast te stellen. Uit een statistische 

 behandeling van de resultaten van deze proeven zou men 

 dan de gemiddelde rentabiliteit der meststoffen kunnen 

 berekenen. 



