— 356 — 



Verder is het noodig, om de controle beter te makeo, 

 behalve meerdere onbemeste, ook voor elke soort van 

 bemesting minstens drie velden te gebruiken, waarbij deze 

 velden zoodanig over het terrein te verdoelen zijn, dat de 

 ongelijkheden van den grond zoo min mogelijk invloed op 

 het resultaat krijgen. 



2. Juiste opzet van debemestingsproef. 



Bij de bespreking van dezen eisch wijst Drechsler er op, 

 dat men zich vooraf duidelijk voor oogen moet stellen, 

 welke vraag men wenscht te beantwoorden. Doet men 

 dat niet, dan moeten de grootste tegenstrijdigheden voor 

 den dag komen. Men moet de proeven zoo eenvoudig 

 mogelijk opzetten, elke complicatie zooveel als doenlijk 

 vermijden, niet een heele reeks van vragen door één proef 

 wenschen te beantwoorden. 



Een van de grootste moeilijkheden is de keuze van de 

 met elkaar te vergelijken meststofmengsels en van de 

 juiste hoeveelheden. Laat ons aannemen, zegt Drechsler, 

 dat men de werking van het phosphorzuur, dat terugge- 

 gaan is, en die van het in water oplosbare met elkaar 

 wenscht te vergelijken. Men neemt van beide een hoe- 

 veelheid zooals in de praktijk gebruikelijk is. Is nu het 

 resultaat, dat de opbrengst gelijk is, dan volgt daaruit nog 

 niet, dat de beide meststoffen hetzelfde gepraesteerd heb- 

 ben. Het is zeer goed mogelijk, dat, wanneer men van 

 beide meststoffen slechts de helft gebruikt had, het in 

 water oplosbare phosphorzuur werkzamer gebleken zou zijn. 



Wanneer het toevoegen van een voedingsstof, bijvoor- 

 beeld kali, geen werking vertoont, zoo kan men daaruit 

 niet zonder meer besluiten, dat het toevoeren van kali aan 

 dien grond geen gevolg heeft, want de oogst hangt af van 

 die voedingsstof, waarvan de plant de geringste hoeveel- 

 heid kan bemachtigen. Het niet werken van de kalibe- 

 mesting kan dus daardoor veroorzaakt zijn, dat de in de 

 meststof toegevoerde voedingsstof wel is waar in geringe 

 hoeveelheid aanwezig was, maar toch in verhouding in 



