— 359 — 



zu erreichen ist; und es sind jetzt, also nach 7 Jahren, 

 Parcellen vorhanden, welche ohne erhebliche Bedenken 

 zu Düngungsversuchen benutzt werden können; eine 

 volkom mene Gleichmassigkeit des Fruchtbarkeits- 

 zustandes innerhalb eines auch nur 10 A. grossen Ter- 

 rains wird sich freilich niemals herstellen lassen". Hij 

 gebruikt nu velden van 1 A. grootte, en de getallen, bij de 

 voorproeven verkregen, moeten bij de bemestingsproef 

 helpen om een nauwkeuriger resultaat te krijgen. 



In 1881 bespreekt Drechsler uitvoerig, hoe men een 

 correctie kan aanbrengen voor ontbrekende planten en 

 voor beschadigde. Men moet vóór den oogst het aan- 

 tal ontbrekende vaststellen en bij den oogst de beschadig- 

 de planten uitzoeken en wegen. 



In de Landwirtschaftliche Yersuchs-Stationen Bd. 

 XXVI (1880), blz. 314 geeft Adolf Maijer zijn meening 

 over de bemestingsproeven. In een anderen vorm vindt 

 men er veel in terug, wat ook door Drechsler in dien 

 zelfden tijd werd medegedeeld. Om de ongelijkheid van 

 den grond zoo min mogelijk invloed op het resultaat te 

 doen hebben, had men zich veelal van lange smalle strooken 

 bediend, daarbij uitgaande van de gedachte, dat natuur- 

 lijke ongelijkheden gewoonlijk onregelmatig rond van 

 vorm zijn en door de smalle strooken meer of minder 

 gelijkmatig gesneden zullen worden. Zekerheid, dat de 

 velden gelijk zullen z\in, heeft men hierdoor natuurlijk niet. 

 Hij stelt voor, kleinere velden te gebruiken en de aarde 

 te vermengen, zooals Hanamann en Wagner reeds deden. 



Een moeilijkheid, die zich bij het gebruik van kleine 

 velden voordoet, is, dat de planten, die zich aan de 

 randen van de velden bevinden, dikwijls van 2 bemes- 

 tingen profiteeren. Om deze fout te ontgaan laat Maijer 

 de randplanten staan en oogst alleen het middengedeelte. 



Wil men b.v. velden van 1 M.'^ gebruiken, dan maakt 

 men ze 4 M"^. en oogst een ^'o M. rand niet. 



Verder ricbt hij zich tegen de methode van ^V^\CTNER 



