— 389 — 



dezelfde soort van tulpen kweekt, wat ziet men dan spoedig? 

 Na drie of vier jaren worden zij zwakker en jaarlijks wordt die 

 achteruitgang duidelijker; de bemesting kan zulks slechts in 

 beperkte mate verhelpen. Plant men er daarentegen een andere 

 tulpensoort op, dan groeit deze weer goed. Hetzelfde kan men 

 bij Hyacinthen, Gladiolus en ook bij aardappelen opmerken. Een 

 treffend voorbeeld haalt schrijver aan. In twee verschillende 

 tuinen kweekte men dezelfde verscheidenheid van aardappelen; 

 toen zulks eenige jaren geduurd had, werden zij zwakker. Men 

 beproefde toen de aardappels uit den eenen tuin in den anderen 

 over te planten en omgekeerd, en verkreeg daardoor weer een 

 behoorlijken groei. 



De bekende proef van Schubeler is in dit opzicht belangrijk. Hij 

 zaaide in het Noorden van Scandinavië Duitsche tarwe, afkomstig 

 uit den omtrek van Sfcuttgart, die daar 120 a 122 dagen noodig 

 heeft om te rijpen. Na vijf jaren cultuur in het Noorden, rijpte 

 de tarwe in zeventig dagen, ook de zaden waren voller en zwaar- 

 der geworden. Zaad hiervan, weder naar Duitschland gebracht, 

 behield nog verscheidene jaren deze nuttige eigenschappen. 



Met het overbrengen van vruchtboomen uit de vlakte naar hoo- 

 ger gelegen streken, b.v. van 800 tot 1200 M., bereikte men ook 

 gunstige resultaten : men ging hiermede de verzwakking tegen, 

 die dikwijls bij lang in de laaglanden geteelde appels en peren 

 optreedt. Ook eenige door schimmels veroorzaakte ziekten hebben 

 soms in de bovenlanden minder vat op de boomen. 



De oorzaken dezer verschijnselen op te sporen, is niet zoo een- 

 voudig. Men heeft die gezocht in het koelere klimaat, de zuiver- 

 der en ijlere lucht, het helderder licht, den lichten , meer doorlaten- 

 den grond, en vooral in de electrische spanning, die sterker wordt 

 naarmate men hooger komt. 



Op het laatst te Parijs gehouden Pomologisch congres was men 

 het ook niet eens over dit onderwerp. Zoo beweerde Abbé Pinot, 

 dat een verandering van omgeving niet dien krachtigen invloed 

 op jonge vruchtboompjes kon hebben ; volgens hem zou het geen 

 voordeel opleveren, ze op grooter hoogte te planten dan waarop zij 

 gewoonlijk groeien, wel achtte hij het nuttig, de planten in dezelfde 

 omgeving te kweeken, waar zij later geplant moeten worden. 



De heer Nomblot, kweeker en leeraar aan do Rijkstuinbouw- 

 school te Versailles, toonde door tal van voorbeelden het tegendeel 



