- 403 ~ 



den vakman een juiste waardeering van de beteekenis van ieder 

 cijfer mogelijk. 



Het boek, dat 261 blz. telt, is verdeeld in de volgende rubrieken: 

 Vruchten en Zaden (familiesgewijs, de families alphabetisch ge- 

 rangschikt), Aardvruchten (id. id.), Groenten, Meelsoorten, Brood- 

 waren, Zwammen, Zuivelproducten — dit hoofdstuk is bewerkt door 

 den heer H. v. d. Waerden — , Dierlijke producten, Verschillende 

 stoffen. Verder vindt men achterin een naam- en een zaakregister, 

 terwijl een graphische voorstelling, die een aanschouwelijk beeld 

 geeft van de samenstelling van 152 nummers uit den tekst, het 

 slot vormt. 



De tekst vermeldt in den regel het %-gehalte aan: Eiwit (N- 

 gehalte X 6-25), Vet, Koolhydraat, als zetmeel berekend — daar- 

 naast zijn vaak nog afzonderlijke cijfers voor drie hoofdgroepen 

 van koolhydraten : Zetmeel, Reduceerende suiker, Saccharose (riet- 

 suiker) — , Ruwvezel en Water, terwijl men in een afzonderlijke 

 rubriek nog het gehalte van de watervrije stof aan Eiwit, Vet en 

 Koolhydraat berekend vindt. Eindelijk treft men nog onder een 

 hoofd „ Voedingscijfer" getallen aan, die een korte toelichting be- 

 hoeven. De voedingswaarde van een voedingsmidlel hangt in 

 hooge mate af van het gehalte aan eiwit, vet en koolhydraat. 

 Van deze drie hebben vet en koolhydraat in hoofdzaak dezelfde 

 beteekenis voor het organisme: ze vormen, ruw uitgedrukt, een- 

 voudig brandstof, waarmee de lichaamsmachine gestookt wordt, 

 dienen dus als kracht- en warmtebron. De waarde van vet en 

 koolhydraat wordt derhalve bepaald door de hoeveelheid warmte, die 

 ze bij verbranding leveren, en die is voor vet gemiddeld omstreeks 

 2,3 maal zoo groot als voor zetmeel. Stelt men dus de voedings- 

 waarde van zetmeel =i 1, dan kan men die van vet = 2.3 stellen, 

 wat dan te beduiden heeft, dat b. v. 100 gram vet gelijkwaardig 

 is met omstreeks 230 gram zetmeel. Een eenvoudige rekening 

 dus, waar niet veel tegen valt in te brengen. Wil men nu echter 

 een dergelijke becijfering toepassen op de eiwitstofiPen van het 

 voedsel, dan stuit men op moeielijkheden. Eiwit toch dient niet 

 alleen als krachtbron, maar ook tot het opbouwen en onderhouden 

 van spieren en verdere organen van het dierlijk lichaam. Vandaar, 

 dat het feitelijk ongeoorloofd is, eiwit met vet en koolhydraten op 

 één lijn te stellen door de voedingswaarde van eiwit in die van 

 zetmeel uit te drukken op dergelijke wijze als zooeven voor vet 



