SORGHUM VULGARE L. 



Bovengenoemde plant is overal in tropische en subtro- 

 pische landen bekend ; het is de gewone gierst, kafferkoorn, 

 Guinea corn, grand millet, broomcorn enz. Een groot 

 aantal verschillende namen geeft men haar in de ver- 

 schillende deelen van den Archipel, waarvan hier d j a- 

 goeng tjetek en gandroeng de meest beken- 

 de zijn. 



Sorghum vulgare L. wordt meest gekweekt om het „zaad", 

 dat na stamping en zuivering gekookt gegeten wordt. 

 Ook om, jong gesneden, als groen voeder voor het vee te 

 dienen wordt Sorgliim wel aangeplant; bij deze toepas- 

 sing doet zich het gevaar voor, dat de jonge planten 

 blauwzuur bevatten en daardoor vergiftig voor het vee 

 kunnen zijn. In een referaat in Teysmannia naar de 

 Proc. of the Royal Soc. Vol LXX no. 461 pag. 153 is 

 daar reeds op gewezen. De onderzoekers toonden aan, 

 dat het blauwzuur niet in het zaad of in de oude planten 

 voorkomt, maar uitsluitend in de jonge; ook is het zuur 

 er niet in vrijen toestand in, maar ontstaat door de wer- 

 king van een enzym op een glucoside, dat den naam van 

 dhurrine kreeg. 



Er is echter nog een ander doel, waarvoor deze Sorghum 

 gekweekt wordt: van de droge bloei wijze worden fijne, 

 zeer gezochte bezems gemaakt. In Italië, Egypte, Aus- 

 tralië, Nieuw Zeeland enz. kweekt men de plant speciaal 

 daarvoor. Hier heb ik er nooit van gehoord, het kan 

 daarom zijn nut hebben, de werkwijze, die hiervoor aan- 

 geraden wordt, te bespreken. Ik doe zulks naar aanlei- 

 ding van een uitvoerig opstel in het Queensland Agricultu- 



