HOE MOETEN BEMESTINGSPROEVEN 

 INGERICHT WORDEN? 



DOOR 



A. \y. K. DE Jong. 

 ( Vervolg) 



In 1892 verscheen „Die Stickstoffdüngung der landwirt- 

 schaftlichen Kulturpflanzen", waarin Wagner zijn ideëen 

 nogeens uiteenzet. Hij begint met voorop te stellen, dat 

 het doel van een rationeele bemesting is de grootst mo- 

 gelijke oogstvermeerdering te krijgen, en dat hierbij de 

 volgende gezichtspunten van belang zijn. 



1. Men moet oe voor de bemesting belangrijkste voedings- 

 stoffen, phosphorzuur, stikstof en kali zoo goedkoop ynogelijh 

 inslaan. 



De prijs van een plantenvoedingsstof hangt af van den 

 vorm, waarin zij zich bevindt. Zoo is het phoshorzuur in 

 het thomasphosphaat veel goedkooper dan bet in water 

 oplosbare in superphosphaat, zoo wordt de stikstof in chi- 

 lisalpeter of zwavelzure ammonia heel wat duurder be- 

 taald dan in organischen vorm, zooals in boengkil of stal- 

 mest. De vraag is nu, welke vorm voor bepaalde cultures 

 de voordeeligste is, en of er ook middelen zijn, waardoor 

 de langzaam werkende, dus tevens de goedkoopste meststof- 

 fen tot een snellere actie kunnen gebracht worden. 



2. Men moet de juiste hoeveelheden van de voedingsstoffen 

 gebruiken. 



Door middel van de analyse weet men, hoeveel voedings- 

 stoffen zich in een oogst bevinden, maar het is nog zeer 

 moeielijk aan te geven, hoeveel men bij de bemesting moet 

 gebruiken om dien oogst te krijgen. Daarvoor is het noodig, 

 dat men den toestand van den grond kent. 



