- 429 - 



zoo groot mogelijke meer productie geeft ten opzichte van on- 

 bemest^ ivaardoor de namvkeuriglieid van de resultaten ver- 

 groot loordt. 



5. Men moet een grond gebruiken^ die arm is aan de voe- 

 dingstof^ waarvoor de 2^^'oef genomen ivordt. Daar het niet 

 altijd oven gemakkelijk is, een bovenkruin te krijgen, die 

 arm is aan een bepaalde voedingsstof, verschaft Wagner 

 zich dien grond, door er jaarlijks planten op te telen, die 

 voornamelijk die voedingsstoffen veel opnemen, waaraan 

 de grond arm moet wezen. Zoo worden aardappelen ge- 

 bruikt om den grond kali-arm te maken, waarbij dan voort- 

 durend een stikstof phosphorzuurbemesting gegeven wordt; 

 het is niet moeielijk, op dergelijke wijze ook gronden te 

 krijgen, die arm aan phosphorzuur of stikstof zijn. 



De grond behoudt dan nog zijn activiteit, terwijl on- 

 dergrond geen activiteit bezit en daarom niet bruik- 

 baar is. 



6. Men moet zulke planten gebruiken^ die veel van de 

 voedingsstof^ loaarvoor de proef genomen wordt, noodig hebben. 



7. Van de voedingsstof^ loaarvoor de proef ingesteld ivordf^ 

 mag geen onwerkzaam blijvende overmaat gegeven teerden. 



Stel, dat een bemesting van 20 kilo superphosphaat- 

 pbosphorzuur een meeropbrengst van 100 kilo, en een 

 bemesting met 20 kilo thomasphosphorzuur dezelfde 

 vermeerdering van oogst gegeven heeft, volgt daar- 

 uit dan, dat het thomasphosphorzuur even werkzaam is 

 als het phosphorzuur van het superphosphaat ? Neen, na- 

 tuurlijk niet. De mogelijkheid bestaat immers nog, dat 

 de 20 kilo phosphorzuur in één van beide gevallen te veel 

 was, dat b. v. 15 kilo van het eerstgenoemde dezelfde, 

 15 kilo van het laatstgenoemde een geringere opbrengst 

 zou gegeven hebben. 



En dan mag er ook wel voor gezorgd worden, dat alle 

 andere factoren, die invloed op de productie hebben, in 

 overmaat voorhanden zijn, daar immers alleen in dat 

 geval de factor, dien men door de proef wil beoordeelen, 



