EICHORNIA CRASSIPES SOLMS. 



In Teysmaonia heb ik dit mooie water- en moerasplantje (water- 

 hyacinth) reeds meermalen besproken. Het schijnt zich zoo langza- 

 merhand overal in de tropen te verspreiden, en waar het langzaam 

 stroomende breede rivieren vindt, veel schade te veroorzaken. Zoo 

 komt in onderstaand tijdschift een opstel voor, waarin vermeld wordt, 

 hoeveel last men er in Indo-China mede heefc, en hoeveel moeite 

 en kosten Regeering en particulieren besteden om ervan bevrijd te 

 geraken. Alles maar met een matig succes, want nauwelijks heeft 

 men ze opgeruimd of ze verschijnen weer opnieuw. 



Men heeft zich het hoofd gebroken met de vraag : hoe komt de 

 plant hier, en men meende, dat het plantje met orkanen uit de 

 Philippijnen medegevoerd zou zijn. Hier is het bekend, dat Eichor- 

 nia in 1894 ingevoerd werd en zich, hoewel men er nooit zaad 

 van ziet, verbazend snel verspreid heeft; zoo zal het elders ook 

 wel gegaan zijn. Het plantje ziet er zoo aardig uit, bloeit zoO 

 fraai, dat ieder plantenliefhebber het gaarne ziet, en, alsereenige 

 mogelijkheid bestaat, het mede neemt en voortkweekt ; verder 

 zorgt het dan zelf wel voor snelle verspreiding. 



In Saigon tracht men het plantje, dat de scheepvaart belemmert en 

 het visschersbedrijf onmogelijk maakt, op alle manieren onschadelijk 

 te maken. Ten einde er zoo mogelijk eenig nut van te trekken, 

 werden in het laboratorium in Shanghai de vezels er van onderzocht, 

 om de mogelijke geschiktheid als grondstof voor stroopapier te be- 

 palen. De vezel bleek echter van zooveel minder beteekenis dan 

 die van gewoon stroo, dat men van de aanwending moest afzien. 

 Yoor groene bemesting heeft het, hoewel geen groote, toch wel eenige 

 waarde. In genoemd laboratorium vond men in droog materiaal: 



Stikstof 1.28 7^ 



Phosphorzuur 0.31 „ 



Kali 4 66 „ 



Kalk 3 16 „ 



Magnesia 0.59 „ 



