— 479 — 



De tot aan den top dicht bewoude kleine Kam eroenberg 

 („Mongo ma Etinde") vormt de westelijke, steil naar de 

 liefelijke Baai van Guinea afloopende grens van den berg- 

 keten. Dit westelijke deel van het Kameroengebergte 

 kenmerkt zich door grootere regenvallen dan de oosthelling, 

 hetgeen is toe te schrijven aan den overheerschenden 

 Westenwind. Zoo vertoonen b. v. de regenwaarnemingen 

 van Debudnja en Bibundi zulke hooge getallen, als slechts 

 door één plaats op aarde, n. 1. Therrapunji in Oost-Indië, 

 overtroffen worden. 



Ofschoon de regenvallen aan de Westhelling van het 

 Kameroengebergte (b. v. Victoria, Kriegsschiffhafen) be- 

 duidend afnemen, kunnen die plaatsen toch nog als zeer 

 regenrijk beschouwd worden. 



Al naar gelang van de regenverdeeling in verband met 

 de temperatuur, verandert het karakter van het regen- 

 woud. Niettegenstaande het oerwoud in het Kameroenge- 

 bergte tot op een hoogte van 2000 M. stijgt, in de afgron- 

 den zelfs tot 2700 M., en hier de grenzen van het eigen- 

 lijke tropische klimaat overschrijdt, biedt het in alle dee- 

 len aan het verrukte oog des beschouwers een haast 

 overweldigende verscheidenheid van vormen aan. 



In de hoogere streken hebben talrijke nieuwe soorten de 

 plaats ingenomen van de in de lagere streken voorkomen- 

 de formaties, zoodat wij het recht hebben, van twee ver- 

 schillende karakters van het regenwoud te spreken, wel- 

 ker grens ongeveer op eene hoogte van ca. 1000 M. (bij 

 Buea) te zoeken is. 



Laten we nu de verschillende formaties in oogenschouw 

 nemen, die we hier op eene naar verhouding kleine opper- 

 vlakte in het Kameroengebergte tezaraengedrongen vinden. 

 Wanneer we het eerst de kust beschouwen, valt het 

 ons op, dat zich bij Victoria, Kriegsschiffhafen, Bamba, 

 Mabeta aan vele baaien en lagunen en aan de monding 

 van rivieren (Kameroenrivier), waar de invloed van de 

 zee en de winden niet meer zoo sterk tot zijn recht komt, 



