— 497 — 



den plantengroei in de hoogere streken kennen. Het 

 woud, dat boven Buea tot op eene hoogte van ca. 2000 

 M. tegen het gebergte opstijgt, bestaat uit twee niet 

 scherp van elkaar te scheiden gedeelten, het kreupelbosch 

 en het eigenlijke oerbosch. Het eerste strekt zich uit 

 van Buea tot op eene hoogte van ca. 1500 M., van waar 

 dan het oerwoud zich tot aan de grasvlakte van de Ka- 

 meroen-piek verheft. 



Reeds bij het betreden der kreupelhout-streek boven 

 Buea zien wij aan enkele boomvarens (Cyathea)^ dat het 

 vegetatie-karakter in de koelere, hoogere streken eene ver- 

 andering ondergaan heeft. Dit onderscheid valt des te meer 

 in het oog, hoe verder wij op het steil opklimmende pad 

 doordringen. Karakteristiek zijn in dit deel van het bosch 

 de hooge grassen en daartusschen optredende Impatiens 

 Burtoni H., Dichrocephala laüfolia DC. Pupalia lappacea 

 MoQ., Drymaria cordata Willd., Cuperus distans^ Oplismenus 

 sp.j Cxalis corniculata L. Ageratum sp. enz. Aan de boomen 

 herkennen wij vele epiphytische varens en onder de klim- 

 planten eenige soorten met mooie kleurige bloemen, waar- 

 onder Miissaenda erythrophylla S, et T., Menispermaceeën^ 

 Smüax sp., Anchomanes difformis Engl., Bubus sp,, Piper 

 subpeliatum W., Gulcasia scandens (Willd.) P. de Beauv, 

 bijzonder merkwaardig zijn. 



Op sommige plaatsen lichten door het donkere groen 

 de sierlijke blauwe bloemen van Vigna Donii Baker, en 

 onder de heesters ontmoeten wij Aframomum Baumanii 

 K, ScH., Clinogyne leuamtha K. Sch. Onder den overvloed 

 van epiphytische planten komen vele Orchideeën met hun 

 ne grillig gevormde bloemen voor. 



Het voorwaarts dringen op het steil opklimmende glad- 

 de pad wordt zeer bezwaarlijk door vele planten met 

 stekels {Solanum sp.). Op ca. 1200 M. omgeeft ons het 

 geheimzinnige schemerlicht van het eigenlijke oerwoud, 

 dat talrijke nieuwe vormen vertoont. Daar moet in de 

 eerste plaats Renealmia africana Hook. genoemd worden, 



