— 509 



te worden. Niet alleen toch vangt zij een massa kleine 

 dieren, waarmede anders de visschen zich voeden zou- 

 den, ook jonge vischjes worden vaak door haar gevan- 

 gen en verslonden. Voor het kweeken thuis en op scholen 

 daarentegen is er haast geen interessanter plant te vinden. 

 In de omstreken van Batavia is zij op voor haar geschikte 

 groeiplaatsen uiterst algemeen. 



3. De Didkerbloem (Ottelia alismoides P e r s.— 

 Hydrocharidaceae). 



Deze plant, waarvan mij geen inlandsche namen bekend 

 zijn, heeft een geheel ander uiterlijk dan de reeds bespro- 

 kene. Zij vertegenwoordigt het dunbladige type der onder- 

 gedoken waterplanten. Uit een zeer korten, gedeeltelijk 

 in het slijk begraven, vertikalen stengel ontspruiten rond- 

 om talrijke dicht opeengedrongen bladeren. De steel dier 

 bladeren bevat vele luchtkanalen ; naar onder is hij plat 

 en breed en vormt daar een soort van scheeden met vlie- 

 zige randen, naar boven is hij stomp driekant en langs 

 twee der zijden met kleine tandjes bezet. De lengte ervan 

 hangt af van de diepte van het water, gewoonlijk bedraagt 

 zij l tot 5 decimeters. De bladschijf is altijd geheel of bijna 

 geheel ondergedoken, zij heeft een hartvormige gedaante 

 en bereikt een lengte van 10 tot 20 cM. De bladeren zijn 

 niet in fijne slippen verdeeld, zooals bij de tot dusverre 

 behandelde planten, maar geheel gaaf, zij zijn dun en daar- 

 bij van een perkamentachtige consistentie, waardoor zij 

 Toor beschadigingen gevrijwaard zijn. Jonge bladeren zijn 

 lichtgroen; spoedig nemen zij een donkerder kleur, aan en, 

 daar zij in hooge mate het vermogen hebben, het in het 

 water zwevende slijk vast te houden, zijn de oude steeds 

 met een glibberige modderlaag bedekt. 



De bloemen staan afzonderlijk in de oksels der bladeren. 

 Aanvankelijk zijn zij ondergedoken, alleen tijdens den bloei 

 bereiken zij den waterspiegel, onmiddellijk daarna trekken 

 zij zich terug. Elke plant draagt in den regel slechts één 

 geopende bloem tegelijk. Het is een eigenaardig gezicht, 



Teysmannia 1911. 33. 



