— 513 — 



een der merkwaardigste voorbeelden van het verspreiden 

 van stuifmeel door het water. Dat deze wijze van bestui- 

 ving doeltreffend is, bewijst het groot aantal vruchten, 

 dat men steeds aantreft, waar beide geslachten dooreen 

 groeien. 



Behalve door de vruchten, die 2-6 kleine zaden bevat- 

 ten, geschiedt de vermeerdering ook snel door het zich 

 herhaaldelijk vertakken en daarbij van achter afsterven 

 der plant. Poelen zijn vaak geheel doorgroeid met Ce- 

 ratophyllum, Utricularia en Hydrilla. 



Ook de Indische Waterpest moet tot de nuttige plan- 

 ten gerekend worden. Maar men kan ook van het goede 

 teveel krijgen, van tijd tot tijd moet er eens opruiming 

 gehouden worden. Zoo'n opruiming is weinig kostbaar, 

 men kan de planten gemakkelijk uit het water halen. 

 Als men ze eenige uren in de zon laat liggen, zijn ze 

 droog en leveren nog een bruikbare meststof, 



5. Het drijvend Slij klief je. (Limnophila sessili- 

 flora Blume — Scrophulariaceae). 



De stengel vol luchtkanalen ligt nu eens vrij en horizon- 

 taal in het water en is dan weer met den voet in den 

 modderbodem geworteld. De 20—40 mM. lange bladeren 

 staan in kransen van 10—13 om den stengel. Eerst zijn zij 

 in drieën gedeeld, elk deel is herhaaldelijk vertakt, de 

 uiterste slippen zijn smal lijnvormig en van onder rood 

 gekleurd. De plant is gemakkelijk van Ceratophyllum te 

 onderscheiden, doordat de bladeren niet in kamertjes ver- 

 deeld zijn en geen tandjes langs den rand dragen. In snel 

 stroomend water draagt zij uitsluitend de boven beschre- 

 ven bladeren en bloeit ze nooit. Leeft ze echter in langzaam 

 stroomend of in stilstaand water, dan groeit ten slotte de 

 stengel boven de wateroppervlakte uit; de bladeren, die zich 

 boven den waterspiegel ontwikkelen, zijn breeder en veel 

 minder verdeeld dan de drijvende, dientengevolge is ook 

 het aantal van eiken krans geringer en bedraagt niet meer 

 dan 6—8. In de oksels van deze bladeren ontwikkelen zich 



