- 526 — 



groeipunten, die onmiddellijk aan de kleine blaadjes er om 

 heen te herkennen waren. 



Wij hebben hier blijkbaar te doen met de onder den 

 naam „tasciatie" bij verschillende planten voorkomende 

 misvorming, die hoofdzakelijk daarop neerkomt, dat de 

 groeiende toppen afgeplat en sterk in de breedte uitgezet 

 zijn. De Duitsche naam „Verbanderung" geeft deze eigen- 

 aardigheid zeer goed weer. 



Fasciatie is een misvorming, die zich vooral veelvuldig 

 bij sommige gekweekte, maar ook wel af en toe bij in het 

 wild groeiende planten vertoont. Enkele sierplanten, voor- 

 al de Hanekammen, vertoonen deze eigenaardigheid in 

 buitengewoon sterke mate. Door bijzonder weligen groei 

 schijnt de kans op het optreden van fasciaties en van 

 andere storingen in de normale ontwikkeling van het groei- 

 punt sterk in de hand gewerkt te worden. Behalve door 

 overmatig sterke bemesting kan een dergelijke bijzonder 

 welige groei ook te voorschijn geruepen worden door het 

 zeer sterke besnoeien van heesters, tengevolge waarvan 

 enkele slapende oogen aan den stronk meestal buitengewoon 

 snel gaan doorschieten i). 



Over het algemeen zijn fasciaties bij vermenigvuldiging 

 door zaad in tamelijk sterke mate, en bij vermenigvuldi- 

 ging door stekken volkomen overerfelijk. Wel vindt men 

 bij exemplaren, die fasciatie vertoonen, dikwijls enkele 

 zijtakken, die weer tot den normalen toestand terugslaan. 



Bij het bewuste wolfsmelkexemplaar heb ik echter 

 geen normalen tak gezien, zoodat ik— de plant bloeide niet— 

 onmogelijk met zekerheid kan zeggen, met welke soort 

 wij hier te doen hebben. Naar alle waarschijnlijkheid 

 was het echter onze gewone Euphorhia irigona^ de overal 



1) Zoo zag ik b.v. eens aan een Oleanderstruik, waarvan eenige stam- 

 metjes dicht boven de grond waren afgehakt, onder de nieuwe spruiten, 

 die zich uit den stronk ontwikkelden, er één, waarbij de bladeren niet 

 in kransen van drie, maar in kransen van vier waren gerangschikt. 



