— 558 — 



werd echter ook reeds het grootste deel van de dieren 

 gedood, doch niet alle. Nu is het zeer wel mogelijk, dat 

 in het veld met een geringere hoeveelheid kan worden 

 volstaan dan bij proeven in vrij staande potten. ^) 



Voor oppervlakkig levende dieren waren de twee ge- 

 noemde middelen niet zoo doeltreffend ; carbolineum bewees 

 hier betere diensten. De lichte soorten bleken veel werk- 

 zamer dan de zware. Blijkbaar werden deze stoffen bij 

 MoLz' proeven eenvoudig uitgegoten over den giond, na 

 met water geschud te zijn. Met 5 gr. per pot werden 

 zeer bevredigende resultaten gekregen. (200 gram per M^. 

 of 1400 Kg. per bouw). Er werd echter niet nagegaan, 

 of geringere hoeveelheden van de meest werkzame soorten 

 (bv. van de lichte soorten no. YIII en XXII) ook bevre- 

 digende resultaten zouden geven tegen meelwormen. 



5. Jammer is, dat geen proeven werden genomen om 

 na te gaan wat carbolineum in den grond vermag ter 

 vernietiging van schimmels^ die in den bodem blijven en van- 

 daaruit de planten aantasten, zeer lastige gasten, die niet 

 zelden den landbouwer dwingen om jarenlang de teelt 

 van bepaalde gewassen eenvoudig na te laten. 



Hier moge echter iets meegedeeld worden van een proef 

 in deze richting, door Ritzema. Bos genomen. 



RiTZEMA Bos -) nam in 1898 proeven ter bestrijding 

 van de schimmel der „kwade plekken" in de tulpenvelden 

 [Botr/ftis 2^cirasftica)^ die in den grond overwintert (met 

 sclerotiën). Een toediening van 50 liter carbolineum per 

 are (of 500 gr. per M-.) vond plaats; de soort van carbo- 

 lineum werd niet vermeld, ik meen mij te herinneren, dat 

 het Carbolineum-Avenarius, dus een zware soort, was. 



In het najaar 1898 vond de behandeling plaats; een 

 jaar bleef het veld liggen; geen onkruid bleek er op te 



1) Zie over dit onderwerfi het artikel van Koningsbergek in Teys- 

 raannia 1906, blz. 661 e. v. 



2) Tijdschrift over Plantenziekten YlIL (1902), bl. 200. 



