— 580 — 



nieuw condenseeren, in steeds verschen toestand met liet 

 bastpoeder in aanraking komen, een extractie dus, die 

 minstens even volledig is als bij de schudflesscheii ; 



4^ Verkrijgt men in den regel een iets minder ge- 

 kleurd extract ; 



5°. Wordt het lastige filtreeren na beëindigde extractie 

 vermeden ; 



6°. Heeft men slechts 5/6 van het analysemateriaal 

 noodig, dat bij de schudflesschen-methode vereischt wordt. 



7^ Zijn „Soxhlet's" in den handel verkrijgbaar, en 



8^. Is het aetherverlies tijdens de analyse, door de- 

 stillatie enz. ontstaan, veel geringer dan bij de schudfles- 

 schen, wat een besparing in de analysekosten beteekent. 



De uitvoering der extractie-methode geschiedt nu als 

 volgt: 



20 (resp. 10) gram bast (B 40) worden in een bekerglas 

 van 200 cc. eerst met 8(4) gr. gebluschte kalk, die even- 

 eens de zeef B 40 is gepasseerd, innig gemengd en daarop 

 met 20(10) cc. natronloog van 15 zoolang met een por- 

 celeinen of nikkelen spatel aangeroerd, tot een homogeene, 

 rulle massa verkregen is. 



Hierbij treedt in den regel een niet onaanzienlijke warmte- 

 ontwikkeling op. Men laat nu geheel afkoelen en brengt 

 de massa quantitatief — de laatste restjes met een stijf 

 penseel — in de Soxhlet-huls over. Men plaatst nu de 

 huls in den Soxhlet-extractor, waarbij de te extraheeren 

 bastmassa niet boven het hoogste punt van den hevel 

 komen mag. 



Daarop worden de kleine restjes eventueel nog aan de 

 wanden van het mengglas klevende alcaloiden telkens 

 met kleine hoeveelheden aether ^) in het Soxhlet-kolfje 



1) Ter extractie werden ook proeven genomen met chloroform en 

 met benzol. Eerstgenoemde geeft minder goede resultaten; benzol bleek 

 wel bruikbaar te zijn, maar zou volgens de door mij opgedane ervaring 

 alléén in zeer warme klimaten om zijn zooveel hooger kookpunt de 

 voorkeur boven aether verdienen. 



