— 581 — 



gespoeld, waarin men tevoren 10 cc. normaal-zoutzuur heeft 

 laten loopen. (Voor een hoeveelheid van 20 gr. aoalyse- 

 mateiiaal is een Soxhlet niet een extractor-inhoud van 

 ± 150 cc — voor 10 gr. bast een met 100 cc. inhoud zeer 

 geschikt. Men gebruike bij voorkeur Soxhlet's met inge- 

 slepen bolkoeler en aangeslepen kolfje). 



Be extractie kan nu een aanvang nemen. Daar kinine 

 gemakkelijker iii aether oplost dan cinchonidine, bereikt 

 men na 2 uren uittrekken (met een frequentie der heve. 

 ling van ± 10 keeren per uur), dat rteds alle kinine in 

 oplossing is gegaan ; ter volledige extractie der cinchoni- 

 dine is echter een extractie-duur ^an 3-4: uren gewenscht. 

 De temperatuur van het waterbad houde men op 45—50^ C. 



De aether wordt nu uit het kolfje afgedestilleerd en de 

 resteerende zoutzure alcaloiden-oplossing door een watte- 

 propje in een getarreerd bekerglas van 200 cc gespoeld 

 en met telkens kleine hoeveelheden water de kolfinhoud 

 uitgewasschen. Men bereikt hiermede, dat bij een volume 

 van het filtraat van ± 50—70 cc. in het waschwater geen 

 alcaloide meer is aan te toonen. De verdere gang der ana- 

 lyse kan dan volgens de door ons ^) beschreven methode 

 aldus geschieden : 



„Door titratie van de overtollige hoeveelheid zoutzuur 

 met normaal natronloog laat zich, het gemiddelde mole- 

 culair gewicht der aicaloïden 300 aannemende, het gehalte 

 aan totaal alcaloïde berekenen. In de kinaliteratuur vindt 

 men verschillende indicatoren voorgeslagen: de beste re- 

 sultaten werden nog met lakmoespapier in de verwarmde 

 oplossing verkregen. Wanneer groote nauwkeurigheid 

 vereischt wordt, verdient de gewichtsanaiytische methode, 

 die evenwel meer tijd in beskig neemt, de voorkeur; na 

 eenige ervaring bereikt men echter met de titrimetriscne 

 methode wel, dat geen grootere onderlinge afwijking dan 

 0,25 % totaal alcaloïde wordt gevonden. 



1) Zie noot 1) op b!z. 579. 



