— 590 - 



reusachtige bekerplanten, trekken talrijke boomeo, waar- 

 van de stam rust op 2 tot 3 M. boven den grond oprij- 

 zende wortels, overal de aandacht. Geen hangende lucht- 

 wortels dus, maar een groep van dunne houtzuilen, die 

 van boven uitloopen in één stam. 



Weer andere boomen — en hieronder de pantoeng — 

 schieten bun wortels op groeten of kleinen afstand van 

 den stam V2 tot 1 M. loodrecht boven den modderbodem 

 uit, buigen 180° om en verdwijnen weer in den grond. 



Achterstaande foto fig. 4 geeft een volwassen pantoeng- 

 stam te zien, die z'n wortels op dergelijke wijze omhoog 

 heeft gewerkt; overal rondom is eerst een geduchte schoon- 

 maak gehouden om het nemen van een foto mogelijk te 

 maken; boompjes zijn omgehakt, blaren weggeruimd, wor- 

 tels, takken en stronken op zij gegooid. Sommige der 

 pan t oe ng-wortels zelf zijn voor een deel van de schil 

 ontdaan, waardoor het uitstroomende melksap de gevormde 

 poortjes beter laat zien. 



Het spreekt van zelf, dat die boogwortels, verborgen 

 onder een dikke laag rotte blaren, oprijzende uit een 

 modderbodem en in vereeniging met een warnet van lianen, 

 rotan, omgevallen stammen en takken het loopen voor een 

 Europeaan in deze bosschen tot een onmenschelijk werk 

 maken. 



Op de foto fig. 6 is de wildernis ongerept ; de ééne Dajak 

 trekt zich, tot aan de heup in den modder gezakt, met 

 z'n handen aan een liaan daaruit op, de ander volgt, voor 

 zoover het kan, een omgevallen stam. 



We zitten nu bijna 2 maanden zonder een drop regen; 

 over den toestand van een loeaubosch in den natten moes- 

 son zal ik niet uitweiden. 



In deze omgeving dan groeit de pantoeng, en 'k moet 

 zeggen met eere. Zijn over 't algemeen de loeau-boomen 

 spichtig en dunstammig, de volwassen pantong mag er 

 wezen. Een forsche stam met een middellijn van één tot 

 2 M., tot aan de takvorming 30 tot 50 M. hoog. 



