Z'n vruchten zijn peulvormig, 2V2 dM. lang, met zeer 

 kleine pitjes, niet grooter dan een andijvie-zaadje, en voor- 

 zien van een donzig pluimpje als een miniatuur raketbal. 

 Deze zaadvorming verklaart het verspreid staan van de 

 pan 1 en g-boomen. 



Natuurlijk bereikt het overgroote deel der zaadjes nooit 

 den bodem, vooral niet in de loeau, en gaat, neergestreken 

 op doode blaren en takken, in den strijd om het bestaan 

 ten onder. Andere pitjes, die zoo gelukkig zijn, wèl den 

 modderbodem te bereiken, worden door allerlei opschietend 

 jong hout verdrongen, en alleen een zeer enkel volgt z'n 

 ware bestemming. 



Meestal ziet men de pa n toen g-boomen op geen kor- 

 toren afstand dan 50 M. van elkaar, gemiddeld verder, vaak 

 meer dan 300 of 400 M. Wordt dus hier en daar ge- 

 makshalve van p a n 1 e n g-bosch gesproken, in werkelijkheid 

 hebben in dit woud allerlei andere boomsoorten de over- 

 hand, 



Hoe wordt nu in deze bosschen gewerkt? 



De Inlander, die van het Hoofd van Plaatselijk Bestuur 

 vergunning heeft gekregen, in een bepaald boschgedeelte 

 pantoeng te tappen, moet de grenzen daarvan zoo nauw- 

 keurig mogelijk bepalen, om niet met andere vergunning- 

 houders in conflict te komen. Is hij zelf niet kapitaalkrachtig, 

 dan ontvangt hij geld in voorschot van een handelaar, 

 aan wien hij dan verplicht is, z'n pan toen g te verkoopen, 

 en vormt met een zeker aantal kameraads een kongsi. 

 Geen van de kongsileden werkt zonder voorschot, dat van 

 den vergunning-houder wordt opgenomen. 



Aan een riviertje, liefst midden in de permissie, wordt 

 een tijdelijke nederzetting gebouwd van eenige zeer pri- 

 mitieve pondoks. Het riviertje is beslist noodig voor het 

 bewerken en bewaren van de getah. De pondoks, alle op 

 palen gebouwd, zijn woon- en werkplaats voor de getah- 

 zoekers. 



Om 5 uur n. m , na een zeer vermoeienden dagmarsch, 



