— 592 — 



bereikte ik onlangs de kleine nederzetting aan de S.^^ Ma- 

 simpoen, zijriviertje van de Barito, 



Dadelijk na aankomst is 't beste, je voorzichtig in de 

 met puntige boomtakken versperde kali te laten glijden, 

 en vervolgens, na wat men onder de gegeven omstandig- 

 heden een bad noemt, onder het afdak te kruipen. Iedere 

 pas daarbuiten beteekent weer: tot knieën of buik in den 

 modder. 



Bij aankomst was een gedeelte der werkers reeds thuis, 

 de laatste kwam om 6 uur. En dan, onder het bewerken 

 van de verzamelde getah — waarover hieronder nader — , 

 vertelt ieder z'n wederwaardigheden van den dag. Deze 

 kwam een orang oetan tegen, een ontmoeting met een 

 erg gemoedelijk verloop: ieder der partijen vond 't ver- 

 standig, z'n eigen weg te volgen ; een ander merkte, dat 

 het melksap minder makkelijk uit de tapwonden vloeide 

 dan gewoonlijk: er moest „dus" iemand thuis ziek zijnen 

 de draagmand wordt gepakt om morgen naar de kampong 

 en moeder de vrouw terug te keeren. 



Onder de laatste flikkeringen van een walmende hars- 

 lamp gaan we de geheimzinnig stille nacht in het voch- 

 tige tropische oerwoud tegemoet. 



Den volgenden vroegen morgen er met de getahzoekers 

 op uit; uit achterstaande teekening blijkt eenigszins de 

 ligging van een p a n t o e n g bosch. 



In deze streken bewerkt ieder man een 50-tal boomen 

 per dag. Hij begint bij nog onbewerkte stammen op IJ M. 

 boven den grond 4, 5 of 6 kappen van handbreedte ron- 

 dom in den boom te geven, zoodat er evenveel tapwonden 

 ontstaan. Het eerst uitstroomende, waterige melksap schijnt 

 van weinig waarde en vloeit weg. Na 5 minuten stolt 

 het dan te voorschijn komende sap als dikke melk aan den 

 boom vast. 



De Dajak is intusschen verder gegaan en bewerkt ach- 

 tereenvolgens z'n 50 boomen, om daarna langs den zelfden 

 weg terug te keeren en met een houten spatel de brijach- 



