— 607 — 



indien zij dadelijk na den oogst gezaaid worden, men kan 

 ze echter niet lang bewaren. Zij zijn daarom niet ge- 

 schikt voor de verzending over groote afstanden. 



Reeds in den 18en jaargang van dit tijdschrift (1907, 

 bladz. 358) deelde ik enkele gunstige resultaten mede, ver- 

 kregen met het over groote afstanden verzenden van za- 

 den, welke spoedig hun kiemvermogen verliezen. Daar 

 er nog altijd proeven mede genomen worden, acht ik het 

 niet van belang ontbloot, ook deze hier te vermelden. 



Op 23 Februari werden 9 stuks zaden van Durio zibe- 

 thiniis MuRR (doerian) in blikjes van 14 cM. lang en 6 

 cM. breed in ietwat vochtig gemaakt sphagnum verpakt 

 en hier bewaard tot 18 April. Bij de opening, d. i. na 

 33 dagen, bleek, dat de meeste reeds gekiemd waren ; na 

 het uitplanten groeiden zij weldra op tot krachtige plantjes- 

 In een gedeelte van het blikken doosje, waar het mos 

 wat droog was geworden, waren de doerian-zaden ook 

 uitgedroogd. 



23 April 1910 verpakte ik 100 zaden van Shorea Ma- 

 ranü Bürck (meranti batoe); in het blikje kwam 

 een laag sphagnum, vervolgens een laagje bruin zand, 

 waarin de zaden gelegd werden, daarna weer sphagnum 

 zand en zaden, enz., tot het kistje gevuld was. Sphagnum 

 en zand werden iets vochtig gemaakt. Van die 100 za- 

 den bleken bij de opening van het kistje 80 stuks in goe- 

 den staat te zijn, 12 stuks waren verrot. De 12 bedorven 

 zaden bevonden zich in de onderste lagen, dus bijna op 

 den bodem van het kistje, daar was het overtollige vocht 

 van de hoogere lagen heengetrokken en werd het milieu 

 dus wat vochtig, waardoor de zaden bedierven. 



Naar aanleiding van deze proef, verpakte ik op 29 Mei 

 nogmaals 100 zaden derzelfde plant op dezelfde wijze, 

 met dit verschil, dat sphagnum en zand wat minder 

 vochtig gemaakt werden. Toen dit kistje den Isten Juli 

 geopend werd, bleek het, dat nu niet de zaden in de 

 onderste, maar wel 20 stuks in de bovenste laag bedorven 



