daar behalve konijnen ook allerlei ander wild, en nuttige 

 vogels verdwenen. 



Australië gaf jaarlijks niet minder dan acht raillioen 

 uit om de konijnen te bestrijden, zonder dat ze evenwel 

 uitgeroeid konden worden. 



Ook in Voor-Indië en Java is het daar voorkomend 

 konijn waarschijnlijk ingevoerd; het klimaat en de bodem 

 schijnen gelukig minder bevorderlijk te zijn voor een over- 

 matige toename. 



Ten slotte heeft men in Xieuw-Zeeland van de plaag 

 een voordeel weten te maken door in 't groot jacht te 

 houden, het vleesch in te maken en uit te voeren en de 

 huiden te verkoopen. Dit land voert nu niet minder dan 

 15 millioen konijnenvellen 'sjaars uit, die voor het nama- 

 ken van allerlei bont een goeden afzet vinden. 



Kon men ook voor de rattenplaag maar zulk een voor- 

 deelige uitkom.st vinden, nu ze zich over alle landen ver- 

 spreid hebben en met schepen naar alle werelddeeien 

 gebracht zijn en overal de ergste plaag van het land vormen. 



De oude Europeesche rat (Mus rattus L.), in de Middel- 

 eeuwen nog algemeen, is later verdrongen door de bruine 

 rat {M'iis decumanus L.), die uit Midden- Azië kwam. 



Midden- Azië is en blijft voor de meeste natuurvorschers 

 de bron van alle leven, goed en kwaad, dat zich vandaar 

 verspreidde naar het Oosten en Westen. Uit dat steppen- 

 gebied zouden ook ai onze huisdieren stammen, en van- 

 daar kwamen ook de ratten, zoowel de vroeger algemeene 

 zwarte rat als de kleine huismuis en later de bruine rat. 

 Deze zwommen in 1727 bij groote troepen de Wolga over 

 en verspreidden zich over Europa. Vijf jaar later kwa- 

 men ze in Engeland, in 1755 zag men ze al in Amerika, 

 en twintig jaar daarna waren ze al aan de Westkust van 

 de nieuwe wereld te vinden. De zwarte rat werd overal 

 verdrongen en deze heeft soms de wijk genomen in de 

 boomen en huist nu, op de Laccadiven bijvoorbeeld, in 

 de Cocospalmeii. 



