— 643 — 



door roeren gecoaguleerd en tot worsten gevormd is. Blij- 

 ven deze een nacht in water liggen, dan krijgt men een 

 zeer belangrijk gewichtsverlies, doordat de rubber samen- 

 trekt en water uittreedt. Nu zal uit den aard der zaak 

 bij rubber, die machinaal bewerkt is, dit verschijnsel niet 

 zoo sterk voor den dag treden. Toch komt het mij voor, 

 dat het aanbeveling verdient, daarmee rekening te houden, 

 althans na te gaan, of dit van eenig belang is. Ik stel 

 mij namelijk voor, dat de rubber, zooals die uit de rollers 

 komt, wellicht nog in een eenigszins gezwollen toestand 

 verkeert en nog niet dien grooten inwendigen weerstand 

 heeft aangenomen, dien ze later zal verkrijgen. Dat zou 

 dan beteekenen, dat het produkt in dit stadium nog ge- 

 makkelijk aan verandering onderhevig zou zijn, en dat het 

 misschien zaak zou zijn, de rubber tijd te geven, zich 

 verder samen te trekken voordat men met de eigenlijke 

 droging begint. Wanneer die beschouwingen juist zijn, 

 dan zou een voordroging bij zeer matige warmte op haar 

 plaats zijn. Misschien is het mogelijk, dan later bij de eigen- 

 lijke droging met de temperatuur iets hooger te gaan dan 

 thans algemeen gebruikelijk is. Hierbij moet wel in het 

 oog gehouden worden, welke soort van rubber men droogt. 

 Zachtere, minder elastische soorten kunnen minder hooge 

 temperatuur verdragen. 



Het gevaarlijke van het drogen bij hoogere temperatuur 

 zit hem in het feit, dat de rubber daarbij zacht wordt. 

 Daardoor wordt de inwendige weerstand kleiner en de 

 kans voor verandering (verlies van elasticiteit) dus grooter. 

 U voelt, dat de mate van verandering verder beheerscht 

 wordt door de mate van omzetting, die voor dien heeft 

 plaats gehad. Zijn er reeds vrij veel kiemen van het 

 omzettingsprodukt gevormd, dan loopen wij kans, dat de 

 qualiteit van het produkt belangrijk achteruitloopt. Is 

 dat niet het geval, dan zullen wij de verwarming tot 

 op zekere temperatuur gedurende niet al te langen tijd 

 ongestraft kunnen uitvoeren. Hoe ver wij daarbij kun- 



Teysmannia 1911. 42 



