— 650 — 



BIOCHEMISCHE KRINGLOOP VAN HET 

 PHOSPHAAT-ION IN DEN GROND. 



In het Centralblatt für Bakteriologie van dit jaar, blz. 385 en 

 volgende, vindt men een zeer belangrijke verhandeling van Juuus 

 Stoklasa over bovenstaand onderwerp, waaraan het volgende 

 ontleend is. 



Men is tot nu toe gewend, het lot van het phosphaat-ion in den 

 grond slechts van den chemisehen kant te beoordeelen. Dit is 

 echter geheel onjuist. 



Wanneer we de omzettingen van het phosphaat-ion wat nauw. 

 keuriger bezien, dan vinden we, dat hierbij bacteriën, schimmels, 

 algen en wormen een zeer belangrijke rol spelen. 



Vroeger werd door genoemden onderzoeker reeds vastgesteld, dat 

 het lijmgevende weefsel van de beenderen door bacteriën aangetast, 

 en dat hierbij tevens het phosphorzuur oplosbaar gemaakt wordt. 

 Van het totaal phosphorzuur van het beendermeel werden 3.8 — 

 23 3% in een in water oplosbaren vorm gebracht. De hoeveelheid 

 phosphorzuur, die in oplossing komt, hangt af van den aard der 

 aanwezige organische stoffen en van de soort van bacteriën. 



Later heeft Stalström dit onderwerp behandeld en werd door 

 hem vastgesteld, dat 



Ie steriele organische stoffen niet in staat zijn, tricalciumphos- 

 phaat oplosbaar te maken ; 



2e de eigenschap, tricalciumphosphaat oplosbaar te maken, aan 

 bacteriën toekomt; 



3e gistingsprocessen invloed hebben op de hoeveelheid tricalcium- 

 phosphaat, die oplosbaar gemaakt wordt: bij de melkzuur- en bo- 

 terzuur-gistingen worden groote hoeveelheden phosphaat opgelost. 



Sackett, Andren, Patten en Brown komen tot de conclusie, 

 dat dikwijls het oplossen der phosphaten parallel gaat met de 

 vorming van zuur in den voedingsbodem door de werking van bac- 

 teriën, waarbij dan het gevormde zuur of de zure zouten de op- 

 lossende stoffen zijn. Eenige grondbacteriën hebben echter de 

 eigenschap om onafhankelijk van de zuurvorming onoplosbare phos- 

 phaten in oplosbare vormen omtezetten. 



Kröber neemt aan, dat in de eerste plaats het koolzuur, maar 

 daarnevens ook andere zuren, zooals azijnzuur, boterzuur enz., 

 door de bacteriën gevormd, de phosphaten in oplossing brengen. 



