HOE MOETEN BEMESTINGPROEVEN 

 INGERICHT WORDEN? 



DOOK 



A. W. K. DE Jong. 

 {Vervolg). 



In LandioirtschaftUche Versuchs-Stationen Bd 61, blz. 285 

 komt MiTscHERLicH ïlog eens terug op zijn bespreking van 

 de veldproeven en de berekening van hun resultaten. Veel 

 nieuws komt hierin niet voor. Door een voorbeeld, waarbij 

 de formules van de waarschijnlijkheidsrekening gebruikt 

 worden, wordt aangetoond, hoe men een zoogenaamde gro- 

 ve fout kan ontdekken. Het voorbeeld, waarbij door bere- 

 kening wordt aangetoond, dat een pot, waarin van de 65 

 uitgelegde roggezaden 21 niet opgekomen waren, uitgeslo- 

 ten moet worden, schijnt me niet erg gunstig om iemand 

 het nut van de waarschijnlijkheidsrekening voor dit geval 

 te doen gevoelen, daar toch iedereen zonder verdere bere- 

 kening het er over eens zal zijn, dat de uitkomst van zulk 

 een slecht geslaagde pot niet meetellen magc 



In LandioirtschaftUche Versuchs-Stationen Bd 65, blz. 1 

 vindt men eene verhandeling van Holtsmark en Larsen, 

 getiteld „Over de fouten, die bij veldproeven door de 

 ongelijkheid van den grond veroorzaakt worden". Hieraan 

 is het volgende ontleend. 



Wanneer een aantal meststoffen of plantensoorten door 

 veldproeven vergeleken zullen worden, dan kiest men 

 een stuk grond, dat zoo gelijk mogelijk is, en zal dit b. v. 

 verdoelen in zooveel even groote stukken als er soorten 

 te vergelijken zijn. Iedere soort wordt dan op één veld 

 beproefd en de opbrengsten der velden worden met elkan- 

 der vergeleken. Op deze wijze wordt de werking van iedere 



Teysmannia 44 



