— 684 — 



verschil tusschen dit gemiddelde en de opbrengst van heb 

 veldje. Dit verschil wordt voor elk veldje bepaald. 

 Verder berekent men nog het gemiddelde van alle meet- 

 veldjes; ten slotte wordt het verschil, dat voor ieder 

 veldje berekend werd, naar mate het positief of negatief 

 was, bij het gemiddelde opgeteld of er van afgetrokken. 



Door deze werkwijze op hun proef toe te passen, vinden 

 de schrijvers de volgende waarden voor de gemiddelde 

 fout, naar mate men meer veldjes gebruikt en dus het 

 terrein grooter wordt. 



Aantal veldjes Gemiddelde fout 



Men ziet hieruit, dat de gemiddelde fout in het begin 

 langzaam stijgt. De stijging is echter geriog en al heel 

 spoedig krijgt de gemiddelde fout een vaste waarde. 



Vergelijkt men deze cijfers met die van de vorige tabel, 

 dan ziet men, dat de meetveidjesmethode bij zeer kleine ter- 

 reinen geen voordeel geeft boven de gewone methode. Dat is 

 ook zeer natuurlijk, want bij zeer kleine terreinen met 4 tot 

 6 veldjes verliest de meetveidjesmethode haar beteekenis. 



Eerst bij grootere terreinen geeft deze methode voordeel. 

 Wanneer we de grootste gemiddelde fout van beide me- 

 thoden vergelijken, dan zien we, dat die bij de directe me- 

 thode ±: 2.92 bedraagt en bij de meetveidjesmethode slechts 

 ± 2.03. Een directe vergelijking van de methoden is ech- 

 ter niet geheel juist, daar toch bij gebruik van de meet- 

 veldjes een derde deel van de veldjes voor de eigenlijke proef 

 niet gebruikt worden. Maar ook, wanneer we veronderstel- 

 den, dat de meetveldjes niet als zoodanig gebruikt worden, 

 maar onder de gewone veldjes worden gebracht — waardoor 

 de fout tot ± 2.39 verminderd zou worden — krijgt men 

 toch nog een voordeel voor de meetveidjesmethode. 



8 

 20 

 40 

 80 

 160 



1.84 

 1.94 

 1.95 

 1 99 

 2.03 



