689 — 



Indien men aan een eenmaal gekozen proefterrein ge- 

 durende langere jaren wenscht vast te houden, wordt 

 men dus in den loop der proefjaren door de omstandighe- 

 den tot het werken met parallel-perceelen, als in C en D, 

 gedwongen; het aantal perceelen werd zoodoende bij het 

 gegeven voorbeeld in het derde (zie C) en vierde jaar (zie 

 D) verviervoudigd. De hierbij bedoelde parallel-perceelen 

 hebben echter een ander karakter dan die, waarvan bij 

 aanleg van proefvelden ten onzent menigmaal gebruik wordt 

 gemaakt, zooals zal blijken. 



Bij de eerst bedoelde mag ook van de gelijk genummer- 

 de niet eenzelfde opbrengst worden verwacht; zij geven 

 dus geen gelegenheid tot het controleeren, van de gelijk- 

 matigheid van het proefveld. Deze aanleg heeft dan ook 

 niet een dergelijke controle tot doel. Het zijn dus, hoewel 

 parallel-perceelen, geen contróleperceelen. 



Bij ons werkt men bij eersten aanleg dan met, dan 

 zonder parallel-perceelen, hier doorgaans controle-veldjes 

 genoemd, en in ieder geval als zoodanig bedoeld. In het 

 eerste geval heeft men in den regel het dubbele van het getal 

 perceelen, dat men bij den meest eenvoudigen aanleg zou 

 hebben gehad. In streken, waar ontwikkelde landbouwers 

 wonen, die voor de proefnemingen wat over hebben (b. v. 

 in Groningen) wordt veel gebruik gemaakt van dit middel, 

 dat dient om de betrouwbaarheid der uitkomsten na te 

 gaan; in andere deelen van ons land past men het niet 

 toe. 



In principe zal een ieder wel overtuigd zijn van het 

 nut van contróle-perceelen. 



Ten onzent legt men deze veldjes aan op een van de 

 volgende wijzen (zie de figuren E, F en G), waarbij de 

 gelijk genummerde perceelen gelijk worden behandeld 

 (maar nu ook, in tegenstelling met de eerstgenoemde 

 parallel-perceelen, voor zoover men weet, eene gelijke vóór- 

 behandeling hebben ondergaan): 



