— 693 — 



Konden de proefnemingen op onze landbouwproefvel- 

 den even nauwkeurig worden uitgevoerd als bij de „For- 

 sögsstationer" mogelijk is, zoo zou men de afmetingen der 

 perceelon zonder nadeel voor de betrouwbaarheid der uit* 

 komsten zeker geringer kunnen nemen dan thans geschiedt. 

 Onze perceelen worden echter soms ook wat groot geno- 

 men, omdat de landbouwers in sommige streken aan de 

 uitkomsten, op kleine perceelen verkregen, weinig waar- 

 de hechten en men met dit feit ter wille van te maken 

 propaganda rekening moet houden, onverschillig of deze 

 landbouwers hierin gelijk hebben of niet. 



Dat te kleine perceelen bezwaren kunnen hebben, staat 

 vast. 



Niet alleen brengt het Deensche systeem van proefne- 

 ming het aanwenden van dikwijls veeltallige stellen paral- 

 lel-perceelen (elimineerings-perceelen) mede, het wordt 

 in vele gevallen (b. v. bij variëteitsproeven) nog verder 

 gecompliceerd door de z. g. „Maalepröve" (woordelijk ver- 

 taald „meetproef '). 



Bij het werken met „Maalepröve" heeft men behalve 

 de eigenlijke proefperceelen nog andere perceelen, die, re- 

 gelmatig over het geheele proefveld verspreid, alle onder- 

 ling gelijk behandeld, en in groot aantal aangelegd worden. 

 Zij kunnen gezamenlijk worden beschouwd als een bij- 

 zonder en in den regel zeer veeltaltig stel parallel-percee- 

 len. Men treft een dergelijk „maatperceel" (Duitsch „Masz- 

 parzelle") om het andere of om de twee perceelen aan of 

 in eene ruimere verhouding. In 't vervolg zal ik deze 

 perceelen „adjusteeringsperceelen" noemen. 



Veronderstellen wij, dat een vergelijkende proef wordt 

 genomen met 4 variëteiten, zoo kan b. v. een bekende 

 vijfde variëteit als standaard-variëteit worden beschouwd 

 en op de „adjusteeringsperceelen" worden gebracht. Werkt 

 men met stellen elimineerings-perceelen van 10, worden 

 dus de bedoelde 4 variëteiten ieder op 10 perceeltjes 



