— 698 - 



ÜDg geen dienst doet (zie fig . Q). Deze laatste handel- 

 wijze brengt tevens, evenals de bij b bedoelde, de 

 rand-perceelen onder normale conditie's. 



d. het naast elkander verbouwen van zooveel mogelijk 

 overeenkomstige typen. 



Van deze middelen is zeker het onder c aangegevene het 

 meest deugdelijke. Handelende volgens a of b kan men nog 

 opbrengstcijfers verkrijgen, die eenigszins abnormaal zijn. 

 Zaait men b. v. tusschen zeer kleine wikken-perceelen eene 

 andere vlinderbloemige plant voor afscheiding, zoo zal het 

 van de ontwikkeling, de eigenschappen en eischen van deze 

 plant en tevens van die der te beproeven wikkevormen 

 afhangen, of de randplanten der wikken hierdoor onder 

 gunstiger of ongunstiger conditie's zullen komen dan de 

 meer naar het midden van het perceel groeiende wikke- 

 planten. Niet alleen de bovenaardsche ontwikkeling, maar 

 ook de wortelontwikkeling, die zich niet aan perceelgrenzen 

 houdt, is in dit opzicht van beteekenis. 



Toch is niet aan te nemen, dat een feitelijk betere variëteit 

 van een of ander gewas, onder invloed van de voor | 

 afscheiding verbouwde doelmatig gekozen vrucht (veron- 

 dersteld, dat deze overal de scheiding vormt en zich gelijk- 

 matig ontwikkelt), bij een feitelijk minder goede zal komen 

 achter te staan ; m. a. w. de rangorde der cultuurwaarde 

 zal in de meeste gevallen juist worden geconstateerd. 



En ten slotte komt het er meer op aan te ervaren, wel- 

 ke variëteiten de hoogste cultuurwaarde bezitten op grond, ' 

 overeenkomende met dien van het proefveld, dan om te 

 weten, wat de beproefde variëteiten op dezen grond in ; 

 het groot verbouwd kunnen opbrengen. ! 



De bij Q voorgestelde wijze van aanleg is niet zoo gecom- 

 pliceerd als zij schijnt. Het verschil met de eerder gege- | 

 vene aanlegwijzen komt hierop neer, dat men ieder perceeltje | 

 wat grooter neemt, en bij den oogst de opbrengst eener | 

 randstrook van eene vooraf vastgestelde breedte niet mee- | 

 weegt. 



