— 752 — 



uitmaakt. Hierover is reeds door Dr. Koningsberger ge- 

 sproken op pag. 251 en volgende van dezen jaargang. 



Tot de grootere wieren behoort o. a. het geslacht Spi- 

 rogyra, dat op Java zeer verbreidis. Overal in stilstaan- 

 de of bijna stilstaande wateren bij Batavia en Buitenzorg 

 kan men lange, lichtgroene draden in het water opmerken, 

 welke gewoonlijk vereenigd zijn tot verwarde kluwens, die 

 even onder de oppervlakte van het water zweven Bij niet 

 te zwakke vergrooting blijken deze draden uit aaneenge- 

 schakelde cellen te bestaan. In elke cel bevinden zich een 

 gemakkelijk waarneembare kern en twee spiraalvormig ge- 

 wonden bladgroenbanden, waarvan men gemakkelijk kan 

 aantoonen dat zij groote hoeveelheden zetmeel bevatten. 



De vermenigvuldiging geschiedt deels vegetatief, door 

 het in de lengte groeien en afbreken der draden, deels 

 geslachtelijk. De geslachtelijke vermenigvuldiging gaat in 

 den regel als volgt: Twee cellen van twee naast elkaar 

 gelegen draden vormen een uitstulping naar elkander toe, 

 welke beide uitstulpingen elkander ten slotte aanraken. 

 Daarop verdwijnt de gemeenschappelijke tusschenwand der 

 uitstulpingen, en het protoplasma en de kern van één der 

 cellen gaan in de andere over. De ééne cel, waarin alleen 

 het bladgroen achtergebleven is, gaat daarna te gronde; 

 de andere, welke ontstaan is uit de samenvloeiing van 

 den inhoud der 2 cellen, de zoogenoemde zygospore, omhult 

 zich met een dikken wand en kan het aanzijn geven aan 

 een nieuwe plant. 



Daar deze wiersoort zich verdienstelijk maakt voor de 

 luchtverversching van het water, moet ze onder de nuttige 

 gerekend worden. Over de schade, die wieren kunnen 

 aanrichten, sprak Dr. Koningsberger reeds op pag. 253 

 van dezen jaargang. 



B. De beschaduwing van het water. 



Een tweede groep van planten is die, waarvan de blade- 

 ren op het water drijven. Gemakkelijk zal men inzien, 



