- 759 — 



oordeelen, vonden ze het heel erg lekker, te lekker om er 

 op dat oogenblik meer van te begeeren. Ik twijfel er dan 

 ook niet aan, of de plant zal in het toekomstig kookboek 

 een eereplaats innemen. 



Er zijn veel Javaansche planten met eigenaardige smaken 

 en geuren. Wie ooit in een bosch verdwaalt en dan van 

 in het wild groeiende planten moet leven, zal wijs doen 

 van te voren zijn tong op spiritus te zetten. Hoe beklaagt 

 een gevoelig hart het droevig lot der wilde varkens, die 

 al dat oneetbaars niet alleen moeten eten, maar nog lekker 

 vinden ook. 



Indien men een dunne doorsnede van een blad met 

 sterke vergrooting bekijkt, ziet men in vele cellen ster- 

 vormige kristallen, in andere uiterst fijne, zeer spitse 

 naaldjes liggen. Aan die naaldjes of raphiden schrijft men 

 den verkwikkenden smaak der plant toe. 



Van buiten is het boven het water uitstekende deel 

 der bladeren zeer dicht bezet met gelede haren, welke er 

 een donzig uiterlijk aan geven. Die haren voorkomen al 

 weer het nat worden der plant. 



Uit den stengel en uit den voet der bladeren groeien 

 dichte bossen wortels omlaag, die voor de opname van water 

 en de daarin bevatte voedingsstoffen zorgen. Tusschen die 

 wortels vindt men gewoonlijk allerlei kleine waterdieren, 

 zelfs jeugdige palingen kan men er aantreffen. 



Zeer eigenaardig zijn de bloemen. In de bladoksels 

 worden kleine gestoelde kolven voortgebracht. Die kolven 

 worden omsloten door een 10 — 12 mM. lange, groenachtig 

 witte kolfscheede. De bloemdragende as van de kolf is 

 grootendeels met de rugzijde dezer scheede vergroeid en 

 schijnt daardoor bij oppervlakkige beschouwing te ont- 

 breken. Door een dwarsplooi is de kolfscheede in 2 boven 

 elkander geplaatste verdiepingen verdeeld. Aan den voet 

 der bovenste verdieping bevindt zich een groen napje, 

 waarbinnen de vrije top van de kolf staat, welke op zijn 

 top een 4— 6— hokkigen helmknop draagt. Het eenige 



