EEN NIEUWE POGING TOT VERKLARING VAN 

 DE SEREH-ZIEKTE VAN HET SUIKERRIET. 



Eenige jaren geleden heeft Van der Stok in het Archief 

 voor de Java-Suikerindustrie een theorie gepubliceerd 

 ter verklaring van de serehziekte bij het suikerriet. Het 

 feit, dat ongeveer 25 jaar lang gezocht is naar den ver- 

 oorzaker dezer ziekte, met het eenig resultaat, dat de 

 vergchillende als parasieten aangewezen organismen bij 

 nauwkeuriger onderzoek steeds onschuldig aan het hun 

 ten laste gelegde bleken te zijn, heeft hem er toe geleid 

 een verklaring te zoeken op ander terrein. Van der 

 Stok meende in de sereh-ziekte een verschijnsel van tus- 

 schenras-variabiliteit te zien, in zooverre als bij de zieke 

 planten een dwergkenmerk tot uiting zou komen, dat 

 zich bij de gezonde planten in latenten toestand zou be- 

 vinden. Het optreden van het dwergkenmerk beschouwt 

 VAN DER Stok als de aanleidende oorzaak van de verdere 

 serehverschijnselen: gomvorming, roode streepjes en wor- 

 telafsterving. 



Algemeen heeft men bij tusschenrassen opgemerkt, dat 

 het zichtbaar worden van het variëteitskenmerk door alle 

 omstandigheden, die een rijkelijken groei der planten ten 

 gevolge hebben, in de hand wordt gewerkt, terwijl onder 

 ongunstige voorwaarden zulk een kenmerk bijna geheel 

 onzichtbaar kan blijven. Suikerriet groeit in bergtuinen 

 onder invloed van het klimaat vrij langzaam, terwijl in 

 de vlakte de voorwaarden voor weelderigen groei gunsti- 

 ger zijn. Het dwergkenmerk zal dus in de vlakte het 

 sterkst optreden; het riet is er in meerdere of mindere 

 mate serehziek, terwijl het in het gebergte gezond zal 



Teysmanuia. 50 



