— 768 - 



zijn. Het feit, dat riet, ddt in de vlakte uit bergbibit 

 wordt gekweekt, toch het dwergkenmerk niet vertoont, 

 dus serehvrij is, wordt zóó verklaard, dat de knqppen 

 waaruit de maalrietplanten zich ontwikkelen, in het berg- 

 klimaat gevormd zijn, en dus do eigenschappen van het 

 bergriet bezitten, die zij bij hun verderen groei behouden. 

 Wordt echter van dit serehvrije vlakteriet bibit gekapt, 

 dan hebben de daarop aanwezige knoppen zich ontwikkeld 

 onder de voor de uiting van het variëteitskenmerk gunstige 

 levensvoorwaarden der vlakte, en zal bij de zich uit dat 

 bibit vormende planten dan ook dit kenmerk, i. c. de sereh- 

 ziekte, kunnen optreden. 



Aldus de redeneering van Van der Stok. Kobus heeft 

 deze theorie bestreden, en opgemerkt, dat die laagland- 

 planten het eerst serehziek worden, die zich in meer on- 

 gunstige omstandigheden ontwikkelen, bv. op slecht be- 

 werkten of onvoldoend bemesten grond, na overplanten of 

 na aanvallen van rietvijanden, terwijl bij gering optreden 

 der serehziekte de meeste aangetaste planten langs de 

 goten staan, waar dus de groeivoorwaarden het slechtst 

 zijn. Dit is in strijd met de opvatting, dat sereh een 

 tusschenrasverschijnsel is, welks optreden juist door gun- 

 stige voorwaarden bevorderd moet worden. Kobus bepleit 

 de waarschijnlijkheid van een parasitaire oorzaak der ziekte, 

 omdat ook in bergtuinen sereh is opgetreden, en men daarna 

 van schijnbaar gezonde bergbibittuinen in de omgeving 

 een serehzieke generatie in de vlakte zag. De goede re- 

 sultaten, die in het algemeen het gebruik van bergbibit 

 oplevert, schrijft hij toe aan de geïsoleerde ligging der 

 bergtuinen, waardoor infectie wordt uitgesloten. 



Onlangs heeft Zeylstra in de Berichte der Deutschen 

 Botanischen Gessllschaft (Bd. 29 pag. 330 333.1911) een 

 hypothese over het wezen der serehziekte uiteengezet. 

 Hij neemt met Kobus als bewezen aan, dat infectie de 

 directe oorzaak der serehziekte is, dat deze dus van para- 

 sitairen aard is. Maar het denkbeeld van Van der Stok 



