— 772 — 



Akendsen Hein doet ook geen enkele opgave over de mate, 

 waarin sereh ia zijn aanplantingen voorkwam. 



lü het werk over de ziekten van het suikerriet op Java 

 deelt Went mede, dat in zwaar serehzieke tuinen steeds 

 rietstoelen voorkomen, die gezond zijn. Men zou hierin een 

 aanduiding kunnen zien voor een evenwicht tusschen de 

 zieke en gezonde planten, ware het niet, dat Went er 

 bijvoegt, dat stekken, van deze gezonde stoelen gesneden, 

 ook weer gezonde planten opleveren. Juist dit laatste 

 strijdt met de tusschenrashypothese, omdat de kinderen 

 der atavisten daarbij niet zuiver atavistisch zijn, maar 

 voor een deel weer tot de variatie behooren. 



Ten slotte zij er op gewezen, ddt zoowel Wakker als 

 Went opmerkten, dat de sereh een accumulatief karakter 

 heeft, in zooverre dat, als regel, bibit van een aangetaste 

 plant planten levert, die sterker aangetast zijn. Ook dit 

 pleit niet voor de tusschenrashypothese; men zou daarbij 

 verwachten, dat de op serehziek riet voorkomende knoppen, 

 die toch zeker onder zéér ongunstige omstandigheden zijn 

 gevormd, veel meer atavisten dan varianten behoorden op 

 te leveren. 



Wil men de hypothese van Zeylstra aannemelijk kun- 

 nen achten, dan moeten er m. i. veel meer bewijzen voor 

 worden aangevoerd; zooals zij op het oogenblik daar staat, 

 geloof ik niet, dat zij ter verklaring der serehziekte ge- 

 bruikt kan worden. 



Th. Valeton Jb. 



