— 775 — 



afneemt, vermindert de opbreogst: alleen die deelen doen 

 nog melksap uitvloeien, die met de vaten van den onge- 

 schonden bast in gemeenschap zijn gebleven. De afscheiding 

 werd op het vlak der bovenste sneden zoo gering, dat het 

 zeer dikke melksap niet kon wegstroomen naar den ver- 

 zamelbak; eigenlijk leverde alleen de onderste snede nog 

 flink wat product op. Toch geeft de Hevea het eerste jaar 

 nog een aanzienlijke opbrengst, maar de volgende jaren blijft 

 het niet zoo voortgaan. Men zegt dan, dat de boomen uit- 

 geput zijn, hetgeen echter m. i. niet de juiste uitlegging is. 

 Daarom volgt hieronder een bespreking der verschillende 

 tapmethoden. 



De viscligraatmetliode. Met de vischgraatmethode op de 

 helft van den stam, zou men het eerste jaar een over- 

 vloedig product krijgen, maar als men het volgend jaar 

 op de 2« helft gaat tappen, vloeit het melksap zeer moei- 

 lijk uit de vlakken der bovenste sneden, die immers in 

 verband staan met onvoldoende geregenereerde schors- 

 gedeelten. 



De halve vischgraat. Bij deze wijze van tappen zijn de 

 opbrengsten uit de bovenste insnijdingen eerst bevredigend, 

 als ten minste de sneden niet te dicht bij elkaar liggen en 

 zoolang men op de eerste twee tegenoverliggende kwarten 

 tapt. Da vraag is echter, of later bij het kappen der andere 

 kwarten de opbrengsten nog voldoende zijn? 



Gelijktijdig tappen volgens 2 halve, aan elkaar tegenover- 

 gestelde vischgraten. 



Het eerste jaar staan de insnijdingen in gemeenschap 

 met de ongeschonden schors der tusschengelegen deelen, 

 maar het tweede jaar worden die tusschengelegen deelen 

 zelf in gebruik genomen, en dan staan de hoogere sneden 

 slechts in verband met bast, die het vorige jaar aan- 

 gesneden is en dus niet in staat is, aan deze sneden in 

 bevredigende mate melksap te doen toevloeien. 



Twee vischgraten^ waaruit bij afwisseling getapt wordt. 



Enkele planters nemen b. v. gedurende een maand de 



