— 776 - 



eene helft van den boom in gebruik, de volgende maand 

 de andere helft, en zoo telkens om en om. 



In het begin zal men goede opbrengsten krijgen, maar 

 wat is de uitkomst bij langdurig tappen? 

 De halve vischgraat op 1/5 of i/e stamoppervlakte. 

 Deze methode zag ik op Java alleen op Pasir Oetjing 

 toegepast. Men verdeelt den stamomtrek op 90 cM. hoogte 

 in 5 gelijke deelen. Van de doelpunten uit trekt men ver- 

 tikale lijnen, die dus den bast in 5 strooken verdoelen, 

 welke om beurten worden aangesneden volgens de halve 

 vischgraatmethode, waarbij telkens een strook wordt over- 

 geslagen. 



Het eerste jaar tapt men uit No. 1, het tweede uit No. 3 

 vervolgens uit No. 5, dan uit No. 2, eindelijk uit No. 4. 



Men komt dus bij No. 1 pas het 6*^^ jaar terug. Op deze- 

 wijze hebben de ontschorste strooken 4 jaren den tijd om 

 zich te herstellen. 



De boomen, op deze wijze behandeld, gaven in 't begin 

 even goede melksap-opbrengsten als die, welke geleverd 

 werden door de Hevea's, volgens de gewone vischgraat- 

 methode getapt. 



Wij merken op ten eerste: dat de kleinere verwondin- 

 gen van het begin af aan opbrengsten kunnen leveren, 

 gelijk aan die van meer uitgebreide insnijdingen, in de 

 tweede plaats, dat de uitkomsten ook in het vervolg zon- 

 der twijfel vóór deze methode moeten pleiten. Dit tap- 

 systeem heeft dus het voordeel, dat de boomen zeer lang 

 kunnen worden aangesneden zonder dat de circulatie van 

 het melksap belemmerd wordt, echter onder voorwaarde, 

 dat de boven elkander geplaatste sneden voldoende van 

 elkaar verwijderd zijn. Die afstand bedroeg op Pasir 

 Oetjing 1 voet, wat bepaald te weinig is. 



V. geeft voorts nog eenige wenken betreffende de 

 toepassing van deze methode welke hij de meest ratio- 

 neele noemt van de methoden, die hij in practijk heeft 

 zien brengen. 



