— 787 — 



Na de bezaaiing werden de bedden met een dunne laag met 

 mest vermengde aarde bedekt. Waar de bovengrond niet voldoende 

 verkruimeld was te krijgen, werd het zaad vooraf zacht aangedrukt 

 met de rugzijde van den patjoel. 



De opgegeven maatstaf van 1| kati per R bleek echter 

 wegens afspoelen door slagregens, en doordien een deel door ratten 

 en vogels werd opgevreten, niet voldoende te zijn ; op onderschei- 

 dene velden moest later bijgezaaid worden. Ter voorkoming van 

 teleurstellingen werd na het eerste jaar van proefneming 3 kati 

 als maatstaf gebezigd, doch werd bibit overgehouden, welke met 

 graagte door de bevolking buiten de proefvelden werd aangeplant. 



Yoor de vergelijkinssvelden werd het zaad op de bij de be- 

 volking gebruikelijke wijze behandeld, en daarna uitgezaaid. 



Minstens drie dagen, of waar de grond zeer dicht van samen- 

 hang was, vijf dagen voordat de zaailingen werden overgeplant, 

 zette men do droge bedden onder water. Zulks om den grond 

 week te maken, en opdat de jonge plantjes bij het uittrekken zoo 

 min mogelijk beschadigd werden. 



Het aantal zaailingen, telkens tegelijk uitgeplant, wisseldenaar- 

 mate van de ontwikkeling, d.i. dikte der stengels, van één tot 

 twee, hoogstens drie af. Zij werden, wat de proefvelden aangaat 

 steeds getopt, en wat de vergel ijkingsvelden betreft met uitzonde- 

 ring van de jonge plantjes. 



De bibit werd uitgeplant met tusschenruimte van 6 of 8 c.M., 

 en, zooals plaatselijk gebruikelijk, schuins in alle richtingen. Slechts 

 op enkele proefvelden werd op een klein stuk van twee of drie 

 vakken op rijen en rechtstandig uitgeplant. 



Gewied werden de bedden twee, drie of meermalen naargelang 

 het onkruid zich vormde, eveneens de aanplantingen op de proef- 

 velden. Zonder dat de belanghebbenden daartoe werden aangezet, 

 vond dit wieden navolging op onderscheidene aandeelen van de 

 vergelijkings velden. 



Schier op alle velden werden ingevolge den wensch van belang- 

 hebbenden onbenaalde of tjëmpa-variëteiten aangeplant. Men meent, 

 dat deze niet alleen 't best tegen watergebrek bestand zijn, maar 

 ook beter dan andere padisoorten op schrale gronden groeien. 



Het eerste jaar, d. i. het plantseizoen 1908/9, had de proef plaats in 

 43 desa's. Eensdeels omdat enkele velden tot de z. g. këlëm of jaar- 

 lijks overstroomde sawahs bleken te behooren, anderdeels daar de 



