— Ti- 



teltje groeit uit tot een nieuwen wortelknol, terwijl de oude 

 knol geleidelijk zijn reservevoedsel afstaat, ineenschrompelten 

 te niet gaat. Wanneer nu de vruchten gerijpt zijn en de nieuwe 

 wortelknol zijn vollen wasdom heeft bereikt, sterft de oude 

 stengel af, zoodat de nieuwe knol in den bodem achterblijft, 

 om aan het einde der rustperiode op zijn beurt tot een bloem- 

 dragende plant uit te groeien. 



Na het bovenstaande zal het duidelijk zijn, waarom men 

 dikwijls zoo weinig wil heeft van het koopen van bloeiende, 

 Platanthera- plan ten. Niet alleen worden de planten door het 

 uit den grond nemen in hun ontwikkeling gestoord, maar veelal 

 zijn de oude of nieuwe wortelknol of beide en de wortels be- 

 schadigd. De behandeling, die onze inlandsche plantenzoekers 

 hun planten voor het vervoer doen ondergaan, nl. het met 

 klei samenkneden van het wortelstelsel tot een harden bal, is 

 er niet bepaald op gericht om beschadiging te voorkomen. 



Het best doet men met te trachten de wortelknollen machtig 

 te worden, als zij juist den rusttijd ingegaan zijn ; de ver- 

 droogde stengels wijzen dan nog den weg, waar men graven 

 meet. Men bewaart de knollen het best in bloempotten met 

 droog rivierzand. 



Wanneer de groene knoppen zich aan den top beginnen te 

 vertoonen, is het tijd voor 't planten. Naar gelang van de grootte 

 der potten, die men gebruikt, zet men drie, vijf of meer knollen 

 bij elkaar. Men plant ze vertikaal, natuurlijk met den knop 

 naar boven, en wel zoo, dat ze met een hoogstens een centi- 

 meter dik laagje aarde bedekt zijn. Zoo noodig kan men later 

 altijd nog wat aanaarden. Als grond gebruikt men het best 

 wat luchtige, zandige aarde, gemengd met stukjes klei of met 

 mergel. Gebruikt men alleen klei dan zijn de potten te gauw 

 verstopt en kan het water niet wegvloeien. De potten worden 

 buiten in de volle zon geplaatst, op een baksteen of tegel om 

 het binnendringen van aardwormen te verhinderen. Wanneer 

 het niet regent, moet men geregeld begieten. Nadat de sten- 

 gels geheel afgestorven zijn, vooral niet eerder, neemt men de 

 nieuwe wortelknollen uit de potten en bewaart ze in droog zand» 

 Op deze wijze heb ik mijn planten reeds eenige jaren achter- 

 een in bloei gekregen. 



