— 17 — 



Na anderhalf jaar komen ter S. O. K. reeds de eerste 

 trossen aan den boom. Deze trossen zitten in den oksel van 

 een blad en worden door dat blad in elkaar gedrukt. De 

 vruchten kunnen onder dien druk niet alle tot rijpheid komen, 

 Kapt men nu dit blad weg, dan kunnen de vruchten uit- 

 groeien en tot volle rijpheid" komen. Daarom kapt 'men de 

 bladeren vvegf, zoodra de tros begint vrucht te zetten. Nu kan 

 men dit wat vroeger of wat later doen, doch er is natuur- 

 lijk een grens aan dit opkappen, omdat men anders te weinig 

 blad aan den boom zou overhouden. Het is dus weer de 

 kunst om het evenwicht te zoeken. Ik voelde altijd het 

 meest voor de methode, waarbij men reeds jong den boom 

 begint op te snoeien ; door het wegkappen van de laagstzit- 

 tende bladeren krijgen dan de hoogerzittende bladeren gele- 

 genheid naar buiten door te zakken en kunnen dus aan den 

 boom blijven zitten zonder de trossen al te zeer te drukken. 

 Verder heeft men nog de vraag of de boom zich niet zal over- 

 dragen als men de vruchtzetting zoo sterk bevordert. De tijd 

 om hierover te beslissen is nog niet gekomen; de oplossing- 

 moet in de practijk door scherp waarnemen en logische proe- 

 ven worden gevonden. Ik vermoed dat het een even moeilijk 

 en door plaatselijke omstandigheden tot veel discussie aanlei- 

 ding gevend vraagstuk zal zijn, als het uitdunnen bij Hevea 

 en het snoeien bij thee. 



Men is het er algemeen over eens, dat reeds vroeg moet 

 begonnen worden met het aanaarden van de jonge boomen. 



Het trof mij, dat men bij de jonge zoowel als bij de oudere 

 aanplantingen zoo weinig achterblijvers en slechte groeiers ziet. 

 Men is het er dan ook algemeen over eens, dat er practisch 

 gesproken bijna niet hoefde te worden ingeboet, een groot 

 voordeel dus tegenover elke andere overjarige cultuur. 



Ziekten. 



Practisch van belang zijnde ziekten komen nog niet voor. 

 Er is een ziekte waarbij het hart afsterft, doch blijkbaar niet 

 geheel, want men kapt den top en deze vormt dan weer een 

 nieuwe kroon, meestal met een insnoering eronder, wat geen 

 bezwaar is. Verder zijn er nog een paar bladziekten en een 

 Teysraannia afl. 1. 2. 



